معرفی روستای عزیزم
 

 

 

  باسلام و سپاس از شما که اوقات گرانبهای خود را صرف بررسی این وبلاگ می کنید

این وبلاگ معرفی روستای   کیاسه   وایجاد پلی از گذشته به حال است 

پست اول : مقدمه کوتاه

پست دوم  ثابت :  معرفی کیاسه

پست سوم :  جدید ترین پست  

  لطفابه عناوین مطالب وبلاگ

یا به     مطالب قدیمی تر   درانتهای صفحه

هم عنایتی داشته باشید

 

خرداد کیاسه 

صخره های کیاسه 

 

 تابستان  کیاسه

کیاسه رو به دشت گیلان . شهریور ۹۲

 

مرز مه گرفتگی کیاسه اغلب ثابت است .

اشکور : پرجنب و جوش ترین دره شمال بعدازسفیدرود ، دره ای طولانی و فندق خیز  است  که دره اصلی آن یعنی پل رود حدود 70 کیلومتر طول دارد و از رحیم آ باد رودسر شروع می شود و به مرز قزوین و طالقان خاتمه می یابد . وکیاسه یکی از روستاهای اشکور است که در همسایگی قزوین , املش و رودبار  قرار دارد .  مطالب نوشته شده صرفا معرفی کوتاه روستای عزیزم.

  کیاسه  : از زوایای گوناگون وبا نظر شخصی نویسنده است   . گاهی گذری هم به 

 اشکور : خواهم داشت .

 

بهار اشکور :

 

+ نوشته شده در  89/10/03ساعت 22:24  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

کیاسه

کوتاهترین معرفی :  بهشت فندق ، روستای جنگلهای خالص ممرز ، روستای  استادان آهنگر بهترین سازندگان داس درشرق گیلان و اشکورات ودیلمان قبل از ۴۵ سال پیش ) وتنها تولیدکننده باروت  در شرق گیلان . از طبیعت جز دریا و کویر ، ازمیوه جز خرما  ، مرکبات ، زیتون ومیوه های استوایی ،  از زراعت جزبرنج ، در کیاسه پیدا می شود .گوناگونی لهجه ها ، رسم های متفاوت ، تیپهای مختلف ، اخلاقهای گوناگون ، قومیت های  چندگانه و...باورتان نمی شود همه در همین روستا یافت می شود .اگر بگوییم کیاسه مثل کجاست ؟ یک جواب دارد . مثل ایران  . جمعیت آن امروزه ، کمترین، دی ماه ، حدود ۵۰ نفر ، بیشترین ، شهریور بیش از ۸۰۰ نفر است .  خانواده ای نبود که درامدش کمتر از ۱۰۰۰ کیلو فندق باشد . جالب است بدانیم که تمام خانواده ها جنگل خصوصی داشتند . قد مت کیاسه  به صدهاشاید هزاران  سال برمی گردد .آثار بدست آمده این مدعارا ثابت می کند. امروزه اکثر باغ ها به دست نسل بعدی افتاده و باغ ها به قطعات کوچکتر تقسیم شده است . شهریور قیل و قال داخل باغ ها زیاد است . به علت نابودی دام ها دیگر کود حیوانی بکار گرفته نمی شود و نسبت به سالیان پیشین تولید محصول فندق کاهش پیدا کرده است .ازمکانیزه کردن باغها هم فعلاخبری نیست . 

بهار کیاسه

  

اقوام و طوایف کیاسه : 

کیاسه شاید تنها روستای ۷۲ ملت اشکور است . تنوع قومی وطایفه ای در کیاسه زیاد است از جمله : محسنی(یاپلا می ها بیشترین جمعیت) - لاتی(لات رودخانه به روایتی لات رودبار) - حسینخانی - رشوند(رودبارقزوین)- رودباری (غیر رشوند) –برمکوهی-اکبرآبادی- توسه چالکی- ایراکجی - ریابی - زنشی - ایرمحله ای - متلاکوهی - صمد آبادی - وگل خانه ای - لسبویی - سجیرانی - بلکوتیشوکی (هلوبن دره ) – دیلمی-تلابنکی- شاهی جانی- سیارستاقی - خانه سرکی - پینوندی- گپلایه ای- ایرمحله ای- - آغفوری-سادات(شامل۲طایفه)- گیل - (بنا به روایتی طالقانی - قوچانی ) - لوم بشکست - طایفه آهنگر   و ....گفته می شود طایفه اخیر از نظرسکونت در کیاسه قدمت بیشتری دارند .همین تنوع قومی وطایفه ای گوناگونی لهجه وتفاوت فرهنگی را آشکار می سازد.پراکندگی جغرافیایی شامل جیر محله , جورمحله , ایسرمحله , اوسرمحله , طلاسندشت , مازگا , کوجی , دوآب و بونان می شود . 

موقعیت جغرافیایی: 

 گیلان،رودسر،رحیم آباد  :  از پلورود بالا میرویم بعد از گرمابد شت به سی پل می رسیم در این محل دو شاخه کاکرود وتولا روخانه پلورود را تشکیل می دهند.از تولاروخانه که بالا رویم به جیرتوله ، جورتوله،ریاب، بعد به کیاسه می رسیم این مسیر مالرو بود که صدها یا هزاران سال مردم از این مسیر رفت و آمد داشتند . اما امروزه از رشت به کیاسه۳ راه وجوددارد

 ۱ - رشت ، سیاهکل ، دیلمان ، کیاسه ، ۱۳۰ کیلومتر

 ۲ - رشت ،  رودسر ، گرمابدشت ، شوک ، چاکرود ، کیاسه ۱۶۰ کیلومتر

 ۳ - رشت ، رودسر ، گرمابدشت ، شوییل ، کیاسه ۱۴۰ کیلومتر .

اما از قزوین :

۱ - قزوین ، رازمیان ، هیر ، سپارده ، گرمابدشت ، کیاسه ۱۷۰ کیلومتر

۲ - قزوین ، رازمیان ، انبوه ، کمنی ، گیلارکش ، کارسن ، چاکرود ، کیاسه

 ارتفاع کیاسه از سطح دریا ۱۲۰۰مترازرودخانه تا حدود ۲۰۰۰مترامام زاده هاشم.

همسایگان :

از شمال : اکبرآباد ، صمد آباد ، وگل خونه

از جنوب : وربن ، سورتله ، راسران 

ازشرق : برمکوه ، ایرمحله ، شهرک

ازغرب : وگل خانی ، ریاب ، نسامکو ، پینوند ، توسه چالک ، ایراکی 

امام زاده هاشم : بلند ترین نقطه کیاسه

زمستان یابهارکیاسه 

تاریخی : 

 روستایی بسیار قدیمی و ریشه دار، درکتاب تاریخ گیلان ودیلمستان نوشته میر ظهیرالدین مرعشی از سرداران سلسله سادات کیایی حدود  ۶۰۰سال پیش از این روستا نام برده شده است  .(سلطان علی میرزا در سال ۸۸۵ هجری قمری از لوسن حرکت  کرد یک شب در قریه کیاسه ماند و سبس به چاکرود رفت ) . [نقل از همین کتاب]

 سنگهایی که در دیواره دره دیده می شود دیوار قدیمی ساختمان است !این دره در انتهای روستا قرار دارد . لازم به یاد آوریست که حدود ۱۰۰ سال پیش اصلا این دره وجود نداشت !! 

بخشی از بافت قدیمی کیاسه که در زلزله ۶۹آسیب کمتری دید

طبیعت : 

کیاسه جنگل فندق است بیشتراین جنگل از حدود ۴۵ سال پیش با احداث نهر آب شکل گرفت در بالادست ، جنگل راش ، در پایین دست جنگل ممرز و بعد از راش مرتع وجوددارد اما گندم زارها و علفزارهای وسیع ، رودخانه  وصخره های وسیع هم زینت بخش طبیعت کیاسه می باشد . بیش ترین فندق در بین روستاهای ایران در همین روستا تولید می شود .

باران تیر ماه تازه قطع شده است .

 از نظر  دید نیها و مناظر طبیعی بسیار متنوع است . روستایی که دارای رودخانه، جنگل راش ، بلوط ،ممرزوانواع دیگر گیاهان ،صخره های وسیع ،غار،باغهای وسیع فندق ،آبشار ، مزارع گندم وجو ، علفزارهای وسیع ، مراتع بزرگ ، فراوانی انواع فسیل ها ،و غیره است . عکسهایی ازآن ارایه می شود که گویای این مدعاست . در بین درختان فندق درخت اسبی( سپید دار ) زیاد دیده می شود که معمولا روی مرزکاشته شده است من این درخت را در جنگلهای چمستان نور در مازندران دیده ام در بین درختان فندق درختان میوه دیگری نیز دیده می شود، از قبیل : زردهلو،قزوینی هلو،خرماهلو، سیاهلو ،سنگورهلو، بورهلو، قیسی،آشتالو،اخته ذغال،گرکن (گردو) ،خوج،گلابی،سیاانگور ،سویت انگور،آلبالو،گیلاس، به ....... 

لات کیاسه : باغ و رود خانه کنار هم

فسیل گیاهی در کیاسه . نزدیک گردنه اکبر آباد

رو به دشت گیلان

پوشش گیاهی : 

 از کف رودخانه تامنطقه چراگاه به نسبت ارتفاع بیشترین پوشش گیاهی به شرح زیر است : (نام به زبان محلی است وامید وارم بعدا عکسی از هر کدام در وبلاگ قرار   داده شود ) ازجمله: توسه- شرم (ممرز)- مازی (بلوط)- اج(انجیری)- سیاشرم - هربو(گلابی وحشی)- کونوس-میارخ- کلکوم- بور- تلیک- بولوش- لی- بیرمیشک(بیدمشک)- میالسک (زرشک سیاه وسفید) – راش – بعد مرتع ،.......... 

هربو (گلابی وحشی) جالب است که هیچ درخت هربویی با دومی هم نوع نیست !

اواسط شهریور . مسیر کیاسه به لات (برگهای ایسبی )

و از همین جا یک ماه قبل تر

روبروی کیاسه پایین دست ممرز و بالا دست راش

 

مردم شناسی : 

سه گروه درروستا ساکنند: 

 ۱ -  عباس قلی : 

 ساکنان قدیمی ودایمی صاحب زمینهای مرغوبتر مرکزی از جمله علفزارها زمینهای زراعتی غالبا ساکن پایین محله اهل مکتب و حرفه های گوناگون از جمله آهنگری ، دکانداری وغیره بودند . 

یکی از کوچه های عباس قلی

 

۲ -  حسین خانی : 

 صاحب زمینهای  زراعتی وجنگلی بخش غربی غالبا ساکن بالا محله بنا به روایتی از سرزمین دیلمان آمده اند لهجه آنها هنوز هم به دیلمی ها ومردم شاه جان شبیه است .  اغلب ییلاق قشلاق می کردند بیشتر دامداربودند واهل بزم ورزم . بسیار خونگرم ، زودجوش و اهل گذشت

کوچه ای از حسین خانی 

 

۳ - آغفوری :  

 صاحب زمینهای زراعتی وصخره های بخش شرقی غالبا ساکن بخش غربی روستا . می گویند ازرحمت آباد رودبار آمده اند . تاحدی لحجه رودباری دارند. استاد زراعت وتقریبا همگی دارای زبان فصیح و گویا و شوخ طبع واهل مذاکرات طولانی اند . 

بخشی از محله آغفوری

نام هرسه گروه از نام اربابانی گرفته شده که در گذشته صاحب آن زمینها بوده اند . 

اسامی زمینهای بخش عباس قلی :  

لات- پرد سرلاته - کدوسین – کد وسین گلو- لرده  - چورسر – چروم زیمی –  هربوبون – پلوم چال -  راشخونه سر- میزبیراهیم چور-  هربوبن- چارشریکه- اورسره دشت – آوخورن- رجبعلی  چور- قبرسان تاک- عوضعلی زیمی کر- پلوم چال- ایشه سر- فتیل نیسی- دارکله- یوسف خونه مقر- جیرخونابن-تادون دارکش- سارسرینگه - - کلا- سلغوز- دارکله- واشبون کلا- ا یسبی داربون – لاسوز د شت- سیا د شت کند سر-  نودره کش – کورای سر – وره خو سن - کودادرالک - گلیم بها ،غلام چور........ 

اسامی زمینهای بخش حسین خانی : 

 سراسر- ورکی کره- تلا سند شت- هسی کش- گره  زیمی- موسا اسیه سر- پیلا چوری تاک -  جارسر- جارسرپشت- کند سر –  تله سر- تله بن- جیر پشته- کولو ور کش تله – چا کون کش-  ارچا ل- بونا  ن- پوتو نوک چا له ی قلت – گیژ گوم دره -  آسید ها شم- لشکوم- جیر ما زی چا له- جور ما زی چا له- آ لو فک د ره -  سرخ تلا بن – نقار تله سر – نمته کش – خرمن سو رای سو – حیدره تله کر – پنجه سنگه – پلا چور تاک – تول چشمه – گنج خا ن چشمه – مالک چشمه – بز تلابن – پنیوت روخونه – آ خرا کونی توسه – سیا گولنگه – واجار کش – دودران – پیلادره – سودراکون - جور سومورد ون – جیر سومورد ون - جیر لکا کش – جور لکا کش – دو آ ب – انا رتله – با بای تلا بن – کوووکره، چفته سنگ کون ، حیدری تلابن ، بلدبری زیمی ، ......... 

 اسامی زمینهای بخش آغفوری :                                          

 کومراکر – کشک – کشک سو – جیر ممبره سو – جور ممبره سو- اکبرآبا د سو – کو گیلی – پیلا کند سر – ......... 

اطراف کیاسه : 

۱ - مازگا : 

 ۱۰ خانواده به صورت پراکنده ساکنند. 

مازگا ی زیبا علفزار کیاسه  .عکس از گردنه اکبر آباد

مازگا .چوروم زیمی دشت .روبه رودخانه کیاسه

۲ - دوآب : 

 از تلاقی کیاسه رو خانه و پنی وت روخانه تشکیل می شود.شامل دو بخش :  الف ) هردورود یا د و آب.  ب )سیاگو لنگه یا کوله چاکه. 5 خانواده در آن ساکنند . 

 ۳ - کوجی : 

 ۴ خانواده شامل ۸ نفر دراین روستای کوچک و دلنشین وزیبا ورویایی ساکنند که بر روی زمینی در حال لغزش قرار گرفته است .ودیگر از آن قیل وقال قبلی خبری نیست مثل همه جا.بقول سلیم علی هیسم ولی بد هیسم. 

کوجی . روستایی که در آن کلمه آرامش را می توان به خوبی حس کرد .

۴ - بونان :

 بزرگترین مرتع کیاسه دارای جنگل راش بی نظیر .تا۳۰ سال پیش۶خانواده در آنجا ساکن بودند ومحل چرای صدها راس گوسفند و بز و گاو واسب بود ومحل زندگی گرگ و پلنگ و یوز پلنگ وخرس وخوک وغیره بوده و هست . البته الان از دام و انسان خبری نیست .!!!

بونان آخر اردی بهشت

بونان و مازگا وآستانه سو و بخشی از ملک برمکوه .همه جنگل راش است .

بافت اجتماعی اشکور و کیاسه : 

لازم است با دو کلمه گالش وکلایی آشنا شویم .

  گا لش:  تعاریف گوناگون دارد

 گالش به گوسفند چران ، بز چران و گاو چران گویند .(چوپان)

به کلیه دامداران ییلاق قشلاق نشین (کوه – گیلان ) .

به ساکنان کوههای البرز از قله درفک دیلمان تا کوههای ساری مازندران را گالش می گویند     (مازندرانی به گالش ، گالوش می گویند )

اهل بزم و رزم ، با نشاط ، مهربان و بسیار خونگرمند . لهجه گالشی بسیار شیرین واصیل  است .در حال حاضر مردم روستاهای شاه جان این لهجه را خوب حفظ کرده اند . لازم به یاد آوریست که موسیقی شرق گیلان فقط در انحصار گالشهاست وهمچنان در حفظ و توسعه آن میکوشند .خانواده های بابایی توسه چالک (استادان عزیز-احمد-غلامحسین-سعداله و...)بیش از ۸۰سال برای عروسیهای کیاسه و اطراف نواخته اندوموجب شادی مردم در عروسیها بوده اند .

شاید بیش از ۹۵درصد گالشهای اشکورکه دامداری را رها کرده اند در کوهپایه های مشرف به جلگه شرق گیلان ساکنند .غالبادارای باغ چای هستند .

 کلایی : 

 یعنی اهل کلا ( به فتح ک ) کلا یعنی زمین زراعتی همان ساکنان یک جا نشین  البرز از درفک  دیلمان تا مازندران . کلایی ها اهل زراعت و فنون مختلف بودند ولهجه خاصی داشتنداما اغلب کلاهیهای مهاجر اشکور در جلگه برنجکارند .

 ساکنان کیاسه مجموعه ای از گالش و کلایی را تشکیل می دهند . (  بکار بردن فعل گذشته به این دلیل است که دیگر از گالش و کلایی واز زبان و لهجه آنها چیززیادی  باقی نمانده است به جرات می توان گفت تقریبا همه بچه های از اشکور رفته امروزه فارسی صحبت می کنند!!!؟؟) . 

البته باید از گروه سومی نام برد که نه گالش بودند نه کلایی آنها صاحب دام یا زمین زراعتی نبودند بلکه صاحب حرفه بودند مثل آهنگران ، پارچه بافان ، مکتب داران ٰ ، نوازندگان و .... 

  (لازم به یاد آوریست تالشها که ساکنان اکثرا کوههای غرب سفید رود  تا آستارا هستند تقریبا وجه اشتراکی با گالشها ندارند جز در بکار گیری مشترک بعضی کلمات . البته تالشها بیشتر سنن گذشته را حفظ کرده اند . آنها در نوع لباس زبان وسایل مورد استفاده نوع خانه عادات و فرهنگ منحصر به فرد هستند اما کوه نشینان از شرق سفید رود تا حدود ساری به طرز عجیبی در همه موارد وجه اشتراک دارند بجز زبان که از غرب به شرق از گیلکی به مازندرانی تغییر می کند .) 

+ نوشته شده در  89/09/01ساعت 21:50  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
ورگ دره:  ( گرگ دره ) مرز میان برمکوه و کیاسه . دارای جایگاه های فراوان برای اسکان روباه و گرگ

 

رودخانه کیاسه زمانی که آب ندارد . اما در حداکثر ظرفیت این سنگهارا از نقاط دور به اینجا انتقال داده است 

 

سنگ بزرگ و معروفی که در انتهای باغ کاظم قرارگرفته . در گذشته  استراحتگاه شناگران بود 

 

واین هم دیدنی است و هم امیدوار کننده . آماده کردن خطرناک ترین قسمت جاده کیاسه برای آسفالت . همان انارتله معروف . انارتله ای که مسافران را جان به لب می کرد  . خسته نباشند کارگران و همه مسئو لین محترم و قدردانی و تشکر از همه 

 

 تلای سر . صخره سرخ . محل زیبای غروب خورشید

 

خرمن سوره سو  . محلی که زمانی خرمن بوده . در گذشته که دامداری رواج داشت محل دیدار دهها راس گاو بود و آواز بی وقفه شبانه آنها . صخره ای که در کنارش دیده می شود معروف به صخره گنج است ، و درکنارش چشمه گنج خان چشمه

 

للاسکوه . بلندترین قله اشکور . دیواره شرقی آن از رودسر دیده می شود روستای وگل خانی دردیواره جنوبی آن قرارگرفته است .

 

سوری آستانه . قله ای بلند در امتداد للاسکوه . دردیواره جنوبی آن روستاهای اکبرآباد و صمد آباد و زمینهایی به نام اسبی داربن ، لاسوز ، غلام چور ، گیندی و ...قراردارند 

 

مله خوروشه ( ملک خورشید ) . قله بلند درامتداد للاسکوه و سوری آستانه . دبباله آن به لسبو ختم می شود دردیواره جنوبی آن روستاهای تلابنه ، برمکوه ، تلسن ، خانه سرک ، سوته کش ، کاجین ، بلکوت و در دیواره شمالی آن شوییل ، زراکی ، دشتک و تازه آباد یا راش دره و... قرار دارند  

 

محمد علی تلابن ( کیاسه )

 

فسیل سرخس . از فراوان ترین فسیل هایی که در کیاسه یافت می شود . مربوط به دوران دوم زمین شناسی . زمانی که این سرزمین بخشی از کف دریا بود 

 

وباردیگر خود کیاسه از مازگه ( ایشه سری توکال )

 

+ نوشته شده در  93/07/06ساعت 7:22  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

نابودی فندق در اثر یخ زدن . برف سنگین فروردین و متعاقب آن دمای هوارا به زیر منفی 10 درجه سانتیگراد رساند و فندق را نابود  و اقتصاد مردم را فلج کرد .

عدم بارندگی رودخانه ای را به این روز انداخت که در اوایل بهار صخره را به حرکت در می آورد 

 

این سرپس ، یاهمان نقطه انشعاب نهری است که وسیع ترین باغات فندق اشکور مارادربرمی گیرد . کاهش شدید آب رودخانه

خبر بسیار خوش و تاریخی ونقطه عطفی در آبادانی و پیشرفت . آغاز آماده سازی و آسفالت جاده سنگلاخی 20 کیلومتری چاکرود به کیاسه . من از جانب مردم کیاسه و پینوند و توسه چالک و ایراکی به کارگران و دست اندر کاران این پروژه ، خسته نباشید می گویم  و از زحمات این عزیزان قدردانی و تشکر می کنم .

لبخونی گراچ . مدتی پیش جاده صخره ای وحشتناکی بود  500 متری انارتله. کوجی و مازگه و بونان از دور دیده می شوند

 

واین شکارچی نابغه سالم و سرحال . پشت بام زیر سایه درخت توت آرمیده است . گربه های امروز متخصص زباله هستند اما این گربه اطراف خانه ما را از وجود مار و عقرب و رتیل و موش و راسو پاک کرده است .

+ نوشته شده در  93/06/28ساعت 19:59  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

کم کم شهریور از راه می رسد و مهاجران اجباری حال و هوای وطن کرده اند . وقت فندق چینی است . همه ، تعطیلات شان را با شهریور جورکرده اند تا به بزرگترین گردهمایی کیاسه ایها بپیوندند فندق بهانه ، هدف تجدید دیدار با زادگاه و هموطنان و اقوام است . هرچند که شهریور مردم همدیگررانمی بینند هرروز در همه خانه ها قفل و تمام باغها شلوغ است . آنهامی گویند :

درکودکی هرجا بزرگ شدم وطن من است پوست و خون و استخوانم از خاک وطن ساخته شده است . درزادگاهم ریشه دارم بادیدنش از دور و نزدیک گذشته ها را مرور می کنم هربخشی از آن خاطره ای را زنده می کند وبامن حرف می زند . اشتباهات بزرگ و بداخلاقیها و ناسازگاریها ی آنجا همه به عنوان بخشی از زندگی گذشته تلقی می شوند . یادکوچه ها و اوشکلاماربازی ، 8 خونه ، سنگه رورو ، النگی ، قیش بازی ، داز بازی ، گاوگوساله فینگیلی ، فوتبال محلات و فوتبال غروب تلاسن دشت ....ملاخانه و جمعه پشته ، یک دست هیمه یخ زده و یک دست کیف ازاول زورکو تا مدرسه اسکی ، مدرسه و همکلاسیها ، سرشاگرد ها ، باچارپاها آواره در جنگل ، گندم بینی در جورکلا ، لرده و کدوسین ، مازگه و اوسرکلا ، جمع کردن کت کونه ، دارریشه ، گاوگالشی و یویو ، مندول چاکونی ، جونی شیر ، اشکرچینی ، ولگ چینی ، دروش سره منده چینی ، سینزه بدر ، اولی گندوم قوشه مالی میشه ، اسیر بوران و برف ، شبها خوابیدن زیرپره و علف کو ، شب نشینی خانه مادربزرگ ، و توپ و تشرهای مادربزرگ ، زراعت بینی ، لجه بار ، ورزه چرخانی ، کلندکار ، منجرکنی ، ورک فیچینی ، علف دپیچی ، خوک پایی ، نارچاکونی ، ملجه زنی ، کون گریشه ، دس داره زنی ، گوده کنی ، سک جنگ ، گرکن شونی ، فندق چاکونی ، دارایجنی ، میالسک و کونوس چینی ، چپرکنی ، کیل چاکونی ، سنگ فیچینی ، جوبینی ، لجه کولبار ،  شب آوداری ، فندق فیچینی ، باغ سری ترپیله ، آویزان درلشکوم ، پوشه گاردنی ، گاوگورانه ، درگزکوتونی ، میارخ داری بنی چایه ، سنگ واز ، یه لنگه پورد ، جیرپشته و نومته کشه ، افتخار به جمع کردن لیاره هیمه و....... مرابه گذشته ام می برد . چشمه ها و دره ها و جویبارها ، کومراکر ، گره زیمی ، با نگاه به هرچیزی از تک تک درختان گرفته تا سنگها و راهها و...... هرکدام دفترخاطرات است . وقتی به وطنم می روم همه جلوه های طبیعت با من حرف می زنند و من با آنها زندگی می کنم بدون ا حساس تنهایی .

پس اگر می خواهید برای تفرج و صرف اوقات فراغت وسرمایه گذاری هزینه ای کنید نیم نگاهی به آنجا داشته باشید   

شهریور و خانه باغهای کیاسه

شهریور . علف سوخته . جنگل راش

و شهریور از شرق به غرب

 

+ نوشته شده در  93/06/01ساعت 9:51  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

استا باقر نجار در اوایل قاجار درکیاسه زبانزد خاص و عام بود اما فرزندانش آهنگرشدند . غالب کیاسه ایها در جنگلهای مازندران به شغل نجاری مشغول بودند اما در سالیان اخیر نجاران زیادی در کیاسه داشتیم از جمله حمزعلی آقاجانی ، میرزاعبدالله شکوری ، علی شعبانی ، علی علیزاده ، جانعلی رستم زاده ، حسین رستم زاده ، حسن رستم زاده و محسن رستم زاده و .....

از بین این نجاران بزرگوار ، حسن رستم زاده  استاد نجار هنرمند است که علاوه بر ساخت انواع مدلهای ظریف روز به کار تولید آلات موسیقی از جمله سنتور و قانون هم می پردازد که کاری بسیار دقیق و هنرمندانه است و البته دستی در نوازندگی سنتور هم دارد  . کیاسه به داشتن چنین هنرمندانی افتخار می کند.

 استاد حسن رستم زاده ساکن نوشهر

استاد حسن رستم زاده

 

+ نوشته شده در  93/05/20ساعت 22:20  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

 کیاسه ایها در گذشته تنها تولیدکننده باروت در اشکور و شرق گیلان بودند . امروزه دیگر باروتی تولید نمی شود چهار کارگاه تولید باروت در کیاسه و یک شعبه در بازکیاگوراب وجودداشت بعد از انفجاری که در بازکیاگوراب اتفاق افتاد کارگاه تولید باروت بازکیاگوراب به لنگرود انتقال یافت . چنانکه کارگاههای آهنگری متعلق به دودمان استا آقاجان بود کارگاههای تولید باروت متعلق به خانواده های یعقوبی بود بزرگواران ، عزیزیعقوبی ، یوسف یعقوبی ، ایوب یعقوبی ، یعقوب یعقوبی به کار باروت کوبی اشتغال داشتند اما یوسف یعقوبی که مردی باپشتکار قوی و اراده ای پولادین و شهامت فراوان و اعتماد به نفس مثال زدنی بود نهایتا تنها کارگاه باروت کوبی شرق گیلان رادرلنگرود تاسیس نمود و توسعه زیادی داد اما بنا به دلایلی مدتی بعد از فقدان ایشان تولید باروت هم متوقف شد .   

اما خوب است بدانید که صنعت باروت کوبی توسط بانوی بزرگوار ، مادر عزیزیعقوبی به نام حسنی (به ضم ه ) که از اهالی آکوجان رودبار الموت بود به کیاسه آورده شده و به فرزندش منتقل گردید .

البته برای اندکی توضیح بیشتر می توانید به قسمت نظرات سربزنید  .

+ نوشته شده در  93/05/20ساعت 21:58  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

وقتی خانه ای خالی از سکنه و به حال خود رها می شود مدتی بعد فرو می ریزد . روستاهای ما فراوان از این دست خانه هادارند که در حال فرو ریختن هستند و عبور از کوچه ها را خطرناک می کنند شورای کیاسه با همت مردم و صاحبان محترم خانه ها دست به ابتکار عالی زد و آن اینکه پایین محله روستا را شکافت . هم بخشی از خانه های کهنه و درحال ریزش ازسرراه برداشته شد و هم اینکه تا انتهای پایین محله جاده کشیده شد . کسانی که در این امرهمکاری داشته اند جای قدردانی فراوان است از جمله صاحبان خانه های عقب نشینی شده و کارگران و مدیران محل وکسانی که کمک مالی کرده اند . امید است این امرسرمشقی برای دیگرکوچه ها ی محل و دیگر روستاها باشد .

صاحبان تمام خانه هایی که در عکس دیده می شوند درگذشته آهنگربودند

 این هم ادامه کوچه . معلوم است که عکس مربوط به یک روز بعد از چهارشنبه سوری است.

 

ورودی جیرمحله . عقب نشینی حیاط خانه از راست

وادامه کوچه ای که تعریض شده . عقب نشینی از بالا و پایین

+ نوشته شده در  93/05/01ساعت 18:5  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

درتابستانها از دوراه 3 روزه باقاطربه قزوین می رفتند. مسیراول : ازطریق وربن ، میارخ بنه ، تلاتر، آکوجان . و مسیردوم : از راه اینی ، گیلارکش ، کمنی ، انبوه . مسیر خشک و خوش آب وهوا باشیب و فراز کم .

اما در فصل سرما راه قزوین بسته میشد و فاصله کیاسه تا رودسررا 2 روزه می پیمودند . راه مرطوب و بارانی و گلی باشیب و فراز زیار .

جاده دیلمان به  کیاسه بعد از پل چاکرود. آماده سازی برای آسفالت

اواخر دهه 40 خبررسید که جاده تا کلیشم آمده . آنوقت مسیر چاروادارها به سمت کلیشم گرفته شد بجز 5 ماه سرد که راه بسته می شد . 12 ساعت راه با قاطر . و کلیشم  بازار اشکوریها شد. چندین سال کلیشمی ها از محصولات اشکوری ها سود فراوانی بردند .

اواسط دهه 50 جاده تا جیرکل رسید و اشکوریها سر کاروان را به سوی جیر کل و بعد گرمابدشت برگردانیدند . چاروادارها صبح باقاطر به گرمابدشت می رفتند و شب برمی گشتند و بازار کلیشم روبه کسادی نهاد و سیل محصولات اشکور از فندق گرفته تا لوبیا و گل گاوزبان و محصولات دامی به سوی گرمابدشت و جیر کل سرازیر شد این بار تا حدود سال 70 جیر کلیها و گرمابدشتیها و بسیاری از رحیم آبادی ها سود فراوانی بردند . اما با وقوع زلزله 69 ساخت جاده سرعت گرفت و تقریبا به همه روستاها کوره راهی کشیده شد و بازار گرمابدشت از رونق افتاد . و بالاخره در شهریور سال 69 بلدوزر به روستای کیاسه رسید حدود 250 سال بعد از اختراع ماشین . خوشبختانه همین الان زیرسازی جاده برای آسفالت از چاکرودشروع شده وبه سوی کیاسه می آید .

اما امروزه کیاسه در یک 7 راهی قرار دارد که 2 راه آن ماشین رو و 5 راه دیگر پیاده رو ست . راه اول از طریق اکبرآباد به گرمابدشت و راه دوم از طریق گورج به گرمابدشت و دیلمان می رود . اما خروجی راههای مالرو از کیاسه به مازگا ، برمکوه ، اکبرآباد ، لشکام و دوآب ختم می شود .

راه مالرو بسیار قدیمی در هفت یتیم کش نزدیک ریاب 5 کیلومتری کیاسه . راه ارتباطی با گیلان

 

+ نوشته شده در  93/04/23ساعت 23:35  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

کیاسه روستایی است که حد اقل بیش از 700 سال قدمت دارد ( گیلان و دیلمستان  نوشته میرظهیر الدین مرعشی ) اما از قبل آن هیچ نمی دانیم جز آثار زیادی که از کند و کاو ها معلوم می شود و هیچ تحقیق باستان شناسی روی آنها انجام نشده . از ساکنان آن حداکثر اطلاعی که داریم از پیرترین مردمان آن است . حال هرچه به دستم رسید می نویسم . اگر در جایی اطلاعات اشتباهی می بینید حتما در قسمت نظرات گوشزدکنید . سپاسگزار خواهم شد . ابتدا کلیه نام فامیلی های کیاسه :

ابراهیم زاده ، آقاجانزاده ، پنجه علی زاده ، علیزاده ، گلعلیزاده ، قاسمزاده ، عموزاده ، جعفرزاده ، حسن زاده ، سلیمزاده ، رستمزاده ، شعبانی ، آقاجانی ، یعقوبی ، جعفری ، رمضانی ، عاشوری ، بابایی ، آقایی ، رجبی ، قاسمی ، شکوری ، موسوی ، امانی ، باقری ، حبیبی ، روحی ، اکبری ، گنجی ، باقی پور ، علی پور ، خردمند ، آزادیخواه ، تاک ، دکلان .  بجز 4 مورد آخر بقیه منتسب به آبا و اجداد است

 

آهنگران کیاسه :

نوروز خان: نجار ، اهل طالقان . روایت دیگر نوروز خان را اهل قوچان می داند و می گویند آهنگر بود .

فرزندان نوروز خان : استاباقر نجار ، و.....

فرزندان استاباقر : استا آقاجان  ، کبل اسماعیل ، میرزا عبدالله .....

فرزندان استا آقاجان: کبل موسی  (عزیز { موسی ، خوش بهار ، هاجر ، نزاکت ، } ، مالک { ابوالقاسم ، احمد ، ابوالحسن } ، مزاحم ...) ، کبل ابراهیم ( غلامرضا { زهرا ، گل ننه ، رهنما } ، غلامحسین { خلیل ، رعنا ، زیبا } ) ، کبل باقر ( تقی { محمدصالح ، صدیقه }،غلامحسن { باقر } نرجس { سیدمهدی ، سید محمد ، سیداحمد ...}) ، جعفر ، سیف الله ( هانی ، عقیل ، میرزاحسن ، راحله ، ریحان ) ، عزت ( ابوطالب ، مختار ، حبیب ، حسن ،حسین ، تکذبان ) ، رحمان ( علی اصغر ، ام البنین )  ، نورالله  ، صغری ( میرزاعبدالله ، حمزعلی، قدرت ) ، ملا آبجی

فرزندان کبل اسماعیل : اسحاق ( کبرا ) ، یونس ( مسلم )

 

پلامی ها ی کیاسه :

محسن : می گویند از خورگام رستم آباد آمده و ساکن  پلام و کیاسه بود .

فرزندان محسن : نجف قلی ( کد خدا آبرار یا سلیم علی { زکی ( سلیم ، صغرا ، زهرا ، فاطمه ) ، حفضه ( راضیه ) } ، دادخانم { قربان ( خلیل ، سیما ، صغرا ، هاجر ) ، اکبر ( قاسم ، مرادعلی ، گل بهار ) ، توبا ( عظیم ، محمدحسن ، علی )  ، گیس ( هادی احمدی ریابی ) ، ترمه ( محمد ، اسدالله ، زهرا ،نجمه ، سلیمه ) }، نقی ، { نگار }  روح الله { مسیح ( لطیف ) ، قدمعلی ( گل جهان ) }  ) ، پیلاقا ( مرضیه { رهنما ، زهرا ، گل ننه } ، امان الله ) ، قربان جان ( یعقوب علی { عزیز ( یوسف ، ایوب ، مجید ، زینت ، هاجر ) ، ضربعلی ( یعقوب ، داوود ، صادق )  } ، رستم علی { آبرار ( اسفندیار ، بختیار ، سیلان ، قمری ، نسترن ) ، آقاجان ( سلمان ، ستار ، سهیلا ) ، جانعلی ( حسین علی ، حسن ، محسن ،  .... ) } )

 

حسین خانی ها ی کیاسه :

حسین خان : از دیلمان به کیاسه آمده و در آن ساکن شد .

فرزندان حسین خان : پنجه علی ( محب علی { باباعلی ، رضا ، میرزاخان ، حلیمه ، خانمی ، محمدعلی } ، امید علی ،رمضان علی {  قنبرخان ، علی بالا ، مادر ، توبا } ، جواد ، احمدعلی ، آبجی { مارجان ( قاسم ، سلمان ) ، عیسی ( علی ، ...) ، ابراهیم ( محمد ، ......) )  ، خدیجه { گداعلی ، محرمعلی ، محرمه } ، میرزاقا ( کبل علی محمد ، { موسی ، رضا ، خاتون ، فضه }  ، ، رحیم علی یا پیرمرد ( مصیب ، مسلم ، .....)) ، حفضه صفیه ) 

ادامه خواهدداشت....

+ نوشته شده در  93/04/06ساعت 12:27  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
کیاسه . خرداد 93 و علفزاری که دیگر علف آن بریده نخواهد شد چون دامها نابود شده اند

مزرعه گندم و جو در  اشکورهنوز هم مناطقی در اشکور از این خبرها هست

محمد اسماعیلی کاهدانه در لکاکش کیاسه . این کلبه حداقل یک قرن را سالم پشت سر گذاشته است . مکانی فوق العاده

بزتلابن : اما چرا بزتلابن ؟ چون سالیان دراز درزیر آن صدها بز می خوابیدند در زیر آن غارهای ماسه سنگی به عمق چندین متر وجوددارد از طرفی اگرخوب دقت کنید صخره ماسه سنگی بزتلابن به شکل مرد جهاندیده ای است که به دوردستها می نگرد البته در زمستان  واضحتر است !! . می توانید از او از هزاران سال بلکه میلیونها سال بپرسید  !!  گراچی که کنارش هست قبل از 100 سال پیش نیمه شب شکست و همه را از خواب خوش بیدارکرد . بالا ، محوطه رضا . راست ، محوطه علی مصطفا و کردعلی . چپ ، محوطه قنبرخان و سرمعلی . پایین ، محوطه مالک و چشمه اش و محوطه ابوالحسن . یادآوری کنم امروزه جرات نزدیک شدن به آن نیست چون ممکن است غارهای زیر آن لانه جک و جونورا باشد .

 به این دلیل می گویند انار تله یعنی صخره های آهکی به رنگ انار . مرز کیاسه و پینوند

 ریابی در غول : 10 کیلومتری کیاسه شبها وقتی از گیلان به ییلاق می رفتی اینجا وحشتناک بود می گفتند محل اسکان غول و جن و سیاگالش است . نشنیده ام کسی از کف این رودخانه عبورکرده باشد

 ریابی تلالوک . غار معروف ریاب تاقدیس های بالا و کناره های آن ارزش زمین شناسی زیادی دارد وبسیار زیباست

دیواره های صاف و عمودی لکاکش در کیاسه . محل آشیانه عقابها ومحل اختفای خرس و پلنگ

علفزار کیاسه و جنگل راش در بالای آن

جنگل ممرز کیاسه و برمکوه . فقط ممرز و دیگر هیچ

 دره عمیق و پر آب حدفاصل ریاب و نسامکوه . اینجارا باید سد می ساختند

بورچاله . آخر زیبایی اشکور . البته اگر از این رودخانه جاده ساخته می شد فاصله کیاسه تا رودسر 4  ساعت کمتر می شد . تعجب نکنید حقیقت دارد 

بورچاله اشکور

 باباتلابن . تصور کنید زیر صخره بالا و در شکاف عرضی ، جاده ماشین باشد !! اتفاقا جاده ماشین رو هست . جاده انار تله . جاده ای که به کیاسه ، پینوند ، توسه چالک ، ایراکی ، کوجی و ... می رود  

باباتلابن

 

 

+ نوشته شده در  93/03/21ساعت 9:27  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

زمانی که شروع کردند خانه ها را به سبک جدید ساختن ، ودوربودن چشم قانون و بوجود آمدن نسلی که احترامی برای طبیعت قایل نبودند وورود موتور چوب بری متاسفانه بسیاری از درختان باارزشی مثل هربو که شایدبیش از 1000 سال عمرداشتند و میوه های لذیذ تولید می کردند ازبین برده شدند امیدوارم از درختان زنده بعدا عکسی داشته باشم . اما فعلا یادی کنیم از درختان معروف کیاسه : (پسوند ی معرف مالکیت است )

مسلمی هربودار ان ( چوروم زیمی ) (کناردره : شیرین و زودرس ، زیرخرمن: هربودار ، ریز و پاییزی ، ایشه سری کناردره  دهان چسب و پاییزی )، جانعلی هربودار ( پاییزی ، درشت و ترش لب )، سرابنی هربودار ( پاییزی ، درشت و ترش لب ) ، عاشوری هربودار ( پاییزی ، متوسط و بسیار خوشمزه اصلا مزه رویایی )، صادقی هسی دار ( زودرس وخوش طعم و درشت )، مسلمی میارخ دار ، حاج حسنی بوردار ، عزیزی هربودار ( متوسط پاییزی )، ابوطالبی هربودار ( ایشه سر ، پاییزی ، متوسط )، عبدالله هربودارن ( پاییزی متوسط )، عیسی کونوسدار (هربوبن ) ، سیف الله هربودار ، ( ریز و شیرین و زودرس ترین هربوی مازگه ) ،  وراخوسان دار( ترش و پاییزی ) ، علی اکبری هربوداران ( چورسر ) ( زودرس و متوسط و دهان چسب ) ، علیجانی هربودار( پاییزی و متوسط و دهان چسب ) ، سیداشرفی هربودار (شاخه پایینی درخت از جنس دیگری است و زودتر می رسد) ، ابوطالبی هربودار ( ایشه سر ) ( پاییزی و متوسط ) ، ابوطالبی هربودار ( پلوم چال ) ( ریز ، شیرین ، قرمز ، پاییزی ) ، ابوطالبی بوردار ( پلوم چال ) احمدباقری میارخ دار ، ابوطالبی میارخ دار ، نعمتی هربودار ( راشخانی)( متوسط ، نسبتا شیرین ، متمایل به قرمز ، پاییزی ) ، ابراهیم عمو مازی داران ، خلیل آقاجانی هربودار (کومراکر ) ( درشت ، زیبا ، متمایل به قرمز ، پاییزی ) ، علی آقاجانی هربودار لات ( درشت ، زیبا ، متمایل به قرمز ، پاییزی )، قاسم قاسم زاده هربوداران ( اج مالگه ) ( 2 اصله ، ریز و شیرین و زودرس ) ............

عجیب است بدانید هیچ دو درخت هربویی نیست که هم جنس باشند واقعا از عجایب است .!!

البته در سالیان اخیر به علت دوری مردم از طبیعت و بازتر بودن چشم قانون درختان در حال بازگشت به جایگاه رفیع اولیه خود هستند .

عزیز یعقوبی هربودار . این هربو مهرماه می رسد و چه مزه ای دارد

 

 

این هربو مهر ماه می رسد و بسیار لذیذ است

سید اشرفی هربودار . شاخه پایینی درخت از جنس دیگری است و زودتر می رسد

صادقی هسی دار . شهریور می رسد . مزه رویایی !! . من باشم و یک مشت نمک ، شهریور زیر این درخت . قدر یک شاخه کوچک این درختها را بدانیم .

مشهدی علی هربودار

+ نوشته شده در  93/03/02ساعت 12:30  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

تاقبل از سال 1341 تعداد انگشت شماری از اهالی حدود 5 نفر می توانستند بخوانند و بنویسندآنها سواد مکتب خانه ای داشتند  و فارسی را کتابی صحبت کردند دیگران اصلا فارسی بلدنبودند با باز شدن مدرسه و ورود سپاهی دانش یادگیری زبان فارسی از مدرسه شروع شد تا اینکه اهالی توانستند اندکی فارسی یاد بگیرند که خودشان نام این فارسی را کلاچ فارسی گذاشتند . ( کلاچ یعنی خال خالی ) اما می خواهم دو نمونه از فارسی موثق را که اولی قبل از سال 41 توسط یکی از اشخاص محترم محل بیان شده  ودومی اززبان دانش آموز در ابتدای تاسیس مدرسه در اینجا ذکرکنم ماجرا از این قرار بوده که ارباب به کیاسه آمده بود ، اسبش را یک نفر به مزرعه می برد و به طناب می بنددتابچرد اما اسب دیگری این اسب را رم داده باعث فرار آن می شود ماجرا برای ارباب اینگونه تعریف می شود : اسب شما را دوبوس کردم اسب دیگر آ مد اونی مینه گنس کرد اسب شما ووسون کرد و دوسون کرد هی چپرپشته وراور بوشو .

 واما نمونه ای دیگر که خودم شاهد بودم : سپاهی دانش ، دانش آموز را برای گرفتن کاغذ به دکان سید مهدی می فرستد ، او دست خالی برمی گردد و اینگونه گزارش می دهد :  می مو می بوشوم می آسید مهدی می دکانی سر می بدیم می آسید مهدی می خوته هرچی می دوخوندوم می ونرسه.

 جالب است به این نکته زیبا توجه شود ، آنهایی که اصلا در دهه 40 فارسی بلد نبودند فرزندانشان فارسی و گیلکی را خیلی خوب می دانند اما نوه هایشان اصلا گالشی یا گیلکی بلد نیستند !!. همه فارسی را به لهجه قزوینی یا تهرانی حرف می زنند . تابستان ها اصلا زبان رسمی روستاها از جمله کیاسه و همسایگان مامثل برمکوه ، اکبرآباد ، پینوند ، مازگا ، ایرمحله و......فارسی است فقط قدیمی ها گیلکی می گویند البته آن هم کلاچ ملاچی 

عکسهایی که ارایه می شود ارتباطی به زبان ندارد بلکه  شناخت هرچه بیشتر کیاسه از نگاه دوربین است .

کوله چاکه و دوآب و لکاکش ومجموعه ای از باغ های فندق و جنگل ممرز ومحل تلاقی دو رودخانه کیاسه روخانه و پینود روخانه

 این شیشه نیست بلکه قالب یخی است که برروی چشمه قبل از انارتله کیاسه بسته شده

رودخانه کیاسه و بخشی از بستر آن . در مکانی که رود زمین را می خورد و زمین رودرا . چه دعوایی !!

اردی بهشت کیاسه وجانعلی رستم زاده مازی دار

 

وباز هم روستای کیاسه از زاویه ای دیگر. از پیلاچوری تاک

+ نوشته شده در  93/02/23ساعت 0:0  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

کیاسه علاوه بر تنوع طبیعی فراوان ، جنگلهای گونه گون ووسیعی دارد . در گذشته که مردم داخل طبیعت بودند و از آن برداشتهای مختلفی می کردند هرخانواده  بخشی از جنگل را به خود اختصاص داده بود اما بعدها که مهاجرت ها شروع شد و روستا از جوان محروم ماند پیران دیگر نتوانستند از جنگل خصوصی بهره برداری کنند در نتیجه بجز جنگل هایی که چسبیده به باغ فندق است ، بقیه به حال خود رها شد بنابراین بخشهای زیادی از روستا به نام صاحب جنگل نامگذاری شده و هنوز هم به همین نام شناخته می شود . در اینجا نام  مکان هایی را می نویسم که به نام شخص معینی است . ی آخر اسم ، مالکیت را می رساند مثلا حسنی ماواته یعنی ماواته متعلق به حسن .

رسولی ماواته ، مشهدی عقیلی ماواته ، حاج حسنی ماواته ، فاضلی ماواته ، عظیمی ماواته ، یعقوبی ماواته ، علی یاری ماواته ، ابوالحسنی ماواته ، مشهدی خلیلی ماواته ، علی خانی ماواته        ، رضاقلی ماواته ، سیداشرفی ماواته ، محمدامانی ماواته ، عاشوری ماواته ، قوچعلی ماواته ، رضاعلی محمدی ماواته ، قاسمی قاسمی  ماواته ، قاسم قاسمزاده ماواته ، سلمانی ماواته ، سیدمهدی ماواته ، یحیی ماواته ، اسفندیاری ماواته ، اشرفی ماواته ، سلمان مازگایی ماواته ، سالاری ماواته ، ستاری ماواته ، بختیاری ماواته ، مشهدی مسلمی ماواته ، علی اکبری ماواته ، قنبرخانی ماواته ، کردعلی ماواته ، علی مصطفی ماواته ، مشهدی ابوالحسنی ماواته ، مرادی ماواته ، خلیلی ماواته ، عیسی ماواته ، مام رضا ماواته ، مصیبی ماواته ، مرادی ماواته ( زیر تول چوشمه ) ، میرزا خونی ماواته ، ممدلی ماواته ، حجی ماواته ، میرزاخانی ماواته ، مشهدی رضا ماواته ، محمدحسنی ماواته ، گداعلی ماواته ، نعمتی ماواته ، حاج رمضانی ماواته ، حاج موسی ماواته ، عبدالله علی ماواته ، آقاجانی ماواته ، میرزاماواته ، ....

اما اگر هرکسی بخشی از جنگل را نگهبانی نمی کرد جنگل خیلی سریع نابود می شد ذوق مالکیت جنگل باعث پاسداشت جنگلهای ماشد بطوریکه جنگلی که صاحب نداشت واقعا نابود شد خدا به آنها قوت بدهد و اگر رفتند روح شان شاد ، چه زحمتی برای نگهداری جنگل کشیدند .

+ نوشته شده در  93/02/03ساعت 0:32  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
آبشار بلندکیاسه :

 

این آبشار حدود ۵۰ متر ارتفاع دارد و سرچشمه آن در حدود ۸ کیلومتری آن است و در فروردین ماه بیشترین آب را دارد حدود ۵۰ برابر این آب . و در مکانی به نام ناودره کش قراردارد .صدای این آبشار شبها بسیار دلنشین است .

آبشار کیاسه از نمای دور

آلوفک دره ( دره ای که در کنار آن آشیانه های عقاب قرار دارد . ) 

 

سرخ تله . محل اختفای یوز پلنگ و پلنگ و خرس و آشیانه انواع پرندگان

انارتله بالای جاده . صخره های به رنگ انار . برروی صخره های قرمز لایه نازک سفیدرنگ وجوددارد که ناشی از اکسیدشدن صخره است .

انار تله در پایین دست جاده

دورنمای ملک کیاسه واطراف . بعد از سفیدی برف خاک رودبارالموت است

مازگه ، بونان ، راسران ، بجارمرز .....

لواس لوک . این دوآشیانه روباه وچندتای دیگردرحدود ۴۰۰ متری روستاقراردارند زیستگاه اصلی آنها منطقه کشک و کومراکر است .باغ جلوی خانه ما شبانه روز محل تاخت و تاز روباه ها و سمورهای دوست داشتنی است . حدود ۵۰ درصد مرغهای کیاسه صرف بقای نسل روباه ها می شود .

لواس لوک : آشیانه روباه . درچندین نقطه نزدیک اطراف روستا قراردارد . این آشیانه در گوشه باغ فندق ، مکان زندگی روباه هاست .

خرمن کردعلی . می توان گفت به یک اثرباستانی تبدیل شده

+ نوشته شده در  93/01/09ساعت 13:13  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

نوروز را با تمام رسم های زیبا و شادی آفرینش گرامی می داریم کوله چارشنبه ، تازه سال و سینزه بدر . وتبریک وآرزوی سلامتی و ولخوشی برای همه انسانها

وتبریک ویژه به تمام دوستان گرامی که وبلاگ متعلق به خود را خواندند و با نظرات ارزشمندشان ، راهنماییم کردند و حمایت و تشویق .  و نیز دوستانی که خواندند وبعدا نظر خواهند داد .

دوستان عزیز : رمضانعلی امیری برمکوهی – اسدالله سلیمی وربنی – شمس الدین رجبی باغدشت الموت  – محمدالموتی – عباس کریمی دیماجانکش - محمدعباس زاده لامشکنی (آرنگ اشکوری ) –  محمدجوادفتح اللهی ریسنی – روح الله حسین نیاریابی –– فرهادکاظمی جیرکلی – محمدرضاقاسمی جیردهی – عباس عباس زاده لامشکن – رضااسماعیل پورپینوندی – بهزادمرادی خانه سرک – علی یعقوبی اشکوری کیاسه – ادهم خلیلی ملامحله– دریجانی بم – مصیب احمدی سورتله ای – مهدی مرادی پینوندی – حسین نیای ریابی – اسماعیل صادقی گورجی – مدیران سایت روستاهای ایران – جوادبابایی صمدآبادی – مهدی باقری ویشکی – نقی غلامی دشتکی – مرتضی خانعلی زاده اینی– هم محلی – سعید گیلانی – فرهنگ گیلانی –– مهدی هشیوار طیولا – حسن افتخاری جلیسه ای – مدیران سایت خبرگزاری اشکورات – مصطفی رحیم آبادی- هادی قائمی آزارکی – مجتبی حسین پوربرارودی– دکتر امین – شریفی املشی– روح الله عباس زاده لامشکن علیا(عقاب اشکور ) – شمسی لامشکن - فاطیما – معصومه وهابی جولادی – رضارمضانی کیاسه– آرش دکلان کیاسه  - رحمان آقاجان زاده – حمید شکری کیاسه – مژگان  – نیما - حافظ –  محسن فلاحتگر – زینب - لیلا یعقوبی کیاسه – لیلا آقاجان زاده-  آرزوآقاجان زاده کیاسه – حامد آقاجانی – تی تی آقاجانی – عارفه محمد علی زاده – اسحاق احمدی ریابی – محمد پنجه علی زاده – رضاپنجه علی زاده – محمدباقری اشکوری – صفرقاسم زاده – مطلب آزادیخواه – میرعمادالدین موسوی اشکوری– حسن آقاجانی– قاسم آقایی کیاسه مازگا – ابراهیم بابایی کوجی – نقی بابایی کوجی – محمد قاسمی – عیسی گل علیزاده – احمد نیای ریابی -  اسماعیل احمدنیا ریابی – اشکبوس – شهیاد – مریم گلی – فردین کردستان – احمد امیری گره گوابر – استاد علی اصغر هدایتی– الهام علی پور – محمد رضا شیرعلیزاده پینوندی – زهرا – معصومه اشکوری – حسین پیله وربن – سارا – میلاد – سعید – امید- سمیرا – زهرا بوشهری - حسین – شهرام بامدادماچیانی  – جهان آباد – مدیران دوست داران تالش – – شهاب – آرش - دتر رودسر – حسین زارع آسیابری – جوادتنکابنی – حسین شاهدی – هیئت گازارخانی ها– جوانان متحد انزلی – هاجر – گولکی – مدیر سایت استان ساحلی  – قدرت – املشی ها – ناصرابراهیمی رضامحله– لقمان حسین زاده– سیفی – علی رادان قائمشهر– شیماتدریسی – پرویزحسین زاده – احمدی گورجی – محمدمرادی – کوروش آسیابری.............

 

 و همیشه سبز سبز باشید مثل :

+ نوشته شده در  92/12/15ساعت 22:50  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

موشین ( بنفشه ) و گل پامچال و تره در کف جنگل ممرز و کف باغهای فندق ظاهر می شود . باد از جنوب به شمال به قصد آب کردن برف شروع به وزیدن می کند . آب رودخانه بیشترین حجم را در طول سال دارد . گل آلود و خروشان  . سرو صدای گنجشکها و جابجایی آنها .......همه آمدن بهاررا مژده می دهند .

خصیل آفتاب برهود  . نیست آنکه بچرد

 آفتاب برهود کومراکر . جور ممبره سو ( جورممبره =گذرگاه میانبر ، سو = افق یاگردنه )

آفتاب برهود . کشک چال

بهارداره میاد و این همه کار !! نه بابا چه کاری ؟. الان دیگه نه هیمه باری هست و نه علف باری ، نه ولگ باری ، به باقله خال باری، نه پایه باری ، نه تخته باری ، نه باقله باری ،نه سنگ باری ، نه اشکرباری فقط یه فندق بارهست که آن هم شکرخدا هرسال کمتر می شود .

همه جالرده کند و چول شود مثل این !! اصلا چه بهاری آقا . داشتیم برای خودمون می خوردیم و می خوابیدیم و احترامی داشتیم .اما انصافا امروزه برای الاغها حقوقی قائل شده اند الان دیگه نجق نمی زنند و محلات همسایه برای مجازات ، دیگر گوش و دم مارا نمی برند البته کسی نیست که گوش و دم ببرد و عجیب تر اینکه بروبچه های شهری در تابستان حتی مارانوازش می کنند و بوس می دهند . اما تمام طبیعت رو نگاه کن اصلا یه الاغ می بینی ؟ یادش بخیر جمعیت دوستان بود و چهارنعل و خرمن سره و غلتی و عرعری و جفتکی و فررررره ای و .....چه الاغی بودیم . الاغ ، الاغهای قدیم .

 واین هم آفتاب برهود مازگه . مرتع و علفزاروسیع کیاسه

 آفتاب برهود دیگر از کیاسه

شکوفه های آفتاب برهودی

می خوای بری ، بلته رو ببند و بور را جلوی پره بگذار . روی آتشم بور ( خاکسترگرم ) بریز

 

و آفتاب برهود طولاروخانه اشکور

راه تورا می خواند . روخونه لات.۴ ماه بعد حدود ۳۰ سال پیش هرروز بیش از ۱۰۰۰ راس گاو و الاغ و قاطر از این راه زاویه دار می گذشتند والان یعنی ۴ ماه بعدازالان ۳ یا ۵ تا!! 

 

+ نوشته شده در  92/12/03ساعت 22:53  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

درسال 1345 والیبال  توسط مجید یعقوبی و در1348 فوتبال ، توسط ذبیح اله ایزدی سپاهی دانش وقت ، وارد کیاسه شد در سال 1350 اولین بار ، ما بچه ها ی مدرسه ، در سالن پراز خاک مدرسه فوتبال را با توپی که عزیز باقی پور آورده بود  شروع کردیم  تااینکه فوتبال همه بازیهای گذ شته را به فراموشی برد (  قیش بازی , اوشکولاماربازی , سنگه رورو , دوله دوله , خرپشت واز , گاوگوساله فینگیلی , النگه , هشت خونه , پوچ مغز , کشتی , فندق بازی , گرکن بازی ....... )

در تابستان 1357اولین مسابقه محلات بین کیاسه واکبر آباد در ایسبی داربن برگزار شد . بازیگران کیاسه عبارت بودند از : سیدجعفر , الیاس , محمد, بلال , یونس , مطلب , ابوالقاسم  .

از سال 55 تا 68 دوران طلایی جوانان کیاسه بود . فوتبال بهانه ای شد تا جوانان را دور هم جمع کند و بین شان روابط دوستی و ارتباط برقرار کند بارها حدود 50 نفر از بروبچه های کیاسه در مسجد محل یا در زمین کنار کیاسه جمع می شدند تا تیم منتخب را انتخاب کنند یا اختلافات بین تیم ها و افراد را حل کنند  یا یک کار جمعی در محل انجام دهند  . کیاسه 6 تیم داشت !! استقلال ، پیروزی ، پاس ، شهید یعقوبی ، عقاب و شاهین . چندین بار تیم جیر محله و جورمحله باهم مصاف دادند . هرساله جام محلات بین تیم های کیاسه ، پینوند ، گورج  و کلامرود برگزار می شد و مسابقاتی هم بین تیم کیاسه و برمکوه و اکبرآباد برگزار شد  وباعث ارتباط قوی بین جوانان محلات همجوار می شد . زمستان ها بازی هابه زمین های فوتبال قزوین کشیده می شد یک بار هم مسابقه ای بین بروبچه های کیاسه و گورج در اسلامشهر تهران برگزار شد و اغلب ، خبرهایی از درگیری در زمینهای قزوین بین بچه های کیاسه به گوش می رسید و بهانه ای به دست افراد ضد ورزش می دادتابرعلیه بچه های کیاسه سم پاشی کنند ولی باید گفت وقتی آب میاری کوزه ای هم می شکنی . زمین های فوتبال کیاسه شامل طلاسن دشت ، ایشه سر و بونان بود .

آنچه مهم است گفته شود این است که فوتبال را به درون تمام اقشار بردیم لازم نبود کسی فوتبال بلد باشد ، همه بازی می کردند .از جمله یک بار در زمین جلوی خانه رضا آقایی دو تیمی بازی کردند که در یک تیم رضا آقایی و در تیم دیگر یدالله آقاجانی بازی می کردند و هرکدام کاپیتان تیم خودشان بودند . بار دیگر اسدالله عاشوری در ایشه سر جزء بازیکنان تیم بود ، او در ابتدا با داس وارد زمین شد و گفت اگر کسی به ما گل بزند داز کول می زنم اما در ادامه بازی داس را کنار گذاشت . و روزی دیگر در اوورسره دشت تمام بزرگان مازگا از جمله اسفندیار ، سالار ، بختیار ، سلمان ، و ستار را وارد بازی فوتبال کردیم  .

 حال یادی کنیم از آقای محمد صالح باقری  به عنوان داور و حضور همیشگی ایشان در همه بازیها مخصوصا بازیهای قدیمی محلی .  و همچنین درود بسیار فراوان  بفرستیم به پدر و مادر هایی که از ورزش کیاسه حمایت و بچه ها را به این کار پسندیده ترغیب کردند و باعث سلامتی آن نسل  شدند و گله مند باشیم از آنانی که چوب لای چرخ این شور و ذوق جوانان کیاسه انداختند . از حدود سال 1370به بعد بنا به عللی  تب فوتبال و مسابقات محلات و ورزش و شور و ذوق جوانان پایین آمد . والان هرگاه 3 تا جوان بانشاط در کوچه های کیاسه پیداشد سلام گرم مرا به آنها برسانید .

 و تشکر ویژه دارم از آقای  مطلب آزادیخواه  از دوستان همیشه حاضر فوتبال کیاسه که این عکس های بسیار باارزش و پرخاطره را برایم امیل کردند و باعث شدند مطلبی را بنویسم تا خواندن آن یک بار دیگر بچه های کیاسه را به دوران طلایی شان ببرد  .

وجالب است بدانید که اولین تیم کیاسه استقلال نام داشت با لباس قرمز چرا ؟!!

گروهی از بچه های تیم شاهین و استقلال : ایستاده از راست به چپ : سیدجلال شعبانی ، سهراب آزادیخواه ، حسین قاسمی ، اسحاق علیزاده، باقر اکبری ، شفیع ابراهیم زاده ، علی اکبری ، حسن قاسمی ، ایرج جعفری ، محمد پنجعلی ، محمد حسین عاشوری ، علی زمان یعقوبی ، خسرو یعقوبی .  نشسته از راست به چپ : محمد آقاجان زاده ، صفر علی زاده ، ابوالقاسم آزادیخواه ، شفیع ابراهیم زاده ، مطلب آزادیخواه ، علی اصغر یعقوبی 

 تابستان 1357 ایسبی داربن . بعد از اولین مسابقه فوتبال محلات بین کیاسه و اکبر آباد . در این عکس تا جایی که شناخته شد ، سیدجعفرموسوی ، الیاس شعبانی ، ابوالقاسم آزادیخواه ، مطلب آزادیخواه ، محمدآقاجان زاده ، آقای علیجانی ، ناصر امیرزاده ، محمد حسین عاشوری ، صفر علیزاده ، احسان الله ، نصرالله باقی پور ، محمد شکوری ، ابراهیم عموزاده ، موسی عاشوری ، محمد حسین عموزاده ، موسی قاسمی ، علی اکبر قاسمی حضوردارند وبرو بچه های دیگر اکبر آباد و کیاسه که در عکس شناخته نشدند . 

 ایشه سر روز 13 بدر : ایستاده از راست به چپ : صفرعلیزاده ، محمد آقاجان زاده ، صفر آزادیخواه ، محمد حسین عاشوری . نشسته از راست به چپ : محرمعلی جعفرزاده ، محمد علیپور ، یونس رمضانی

   

 ایشه سر زیر درخت هربوی رستم زاده . ایستاده از راست به چپ : علی اکبر قاسمی ، محمد آقاجان زاده ، یونس رمضانی ، صفر آزادیخواه . نشسته از راست به چپ : محمد علیپور ، صفر علیزاده ، محمد حسین عاشوری

 چند نفر از بچه های تیم پیروزی و دوستان . ایستاده از راست به چپ : محمد شکوری ، مطلب آزادیخواه ، حسین علیزاده مقدم ، علی یعقوبی ، رضا عاشوری ، اسدالله عاشوری ، ابولقاسم آزادیخواه ، احسان یعقوبی . نشسته از راست به چپ : محمد حسین عاشوری ، علی زمان یعقوبی ، صفر علیزاده ، خسرو یعقوبی 

 ایشه سر کنار درخت هربوی ابوطالب . ایستاده از راست به چپ : سید جعفر موسوی ستاره فوتبال کیاسه ، صفر علیزاده ، مطلب آزادیخواه ، حسین علیزاده مقدم ، ابوالقاسم آزادیخواه ، علی اکبر قاسمی . نشسته از راست به چپ : احسان یعقوبی ، محمد حسین عاشوری ، سهراب آزادیخواه ، علی زمان یعقوبی  

مطلب آزادیخواه و شادروان علی اصغر یعقوبی . یادش همیشه جاودان


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  92/11/20ساعت 12:30  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
( سمت چپ پل ، قهوه خانه سی پرد قرارداشت که امروزه اثری از آن به چشم نمی خورد ) از کیاسه تا گیلان قهوه خانه ها عبارت بودند از : طوله ، جیرطوله ، سی پرد ( عکس زیر ) سلم دار ، دیورو ، سیاکشان ، پلام ، احمدی قاوخونه ، ....قاوخونه (قهوه خانه )محل هایی بود که مسافران خسته چوم می زدند ( استراحت می کردند )

 

 از نظر ما جهان به دو بخش ییلاق و گیلان تقسیم می شد ییلاق به زمین ناهموار و بدون ماشین و گیلان به زمین دشت و ماشین دار اطلاق می شد  . ماشین دوج تا طول لات می آمد ( 5 کیلومتری رحیم آباد رودسر ) . نزدیک ترین جاده ماشین تا کیاسه 70 کیلومتر و پیاده 2 روز کامل بود . کیاسه یک سپاهی دانش داشت و تا کلاس چهار باز بود .  محمدسعید 12 سالش بود هرگز ماشین  و برق و ....ندیده بود . کلاس پنجم را  بایددر رودسر  ثبت نام می کرد و متفرقه  امتحان می داد . بنابراین  صبح روز 14 فروردین 1352  به همراه پدرش از کیاسه راه افتاد . مکان ها را اولین بار می رفت بنابراین پدرش یکی یکی مکانهارابرایش معرفی می کرد .

 از کیاسه  به   سودراکون  ، سیادشتی کند سر ، سوموردو ن ، لیان دره  ( پراز جن بود ) ، دو آو  ، انار تله  ،  هفت یتیم کش  ( در این مکان 7 تا یتیم را گردن زده بودند ) ،  ریابی پورد  ( گویا بیش از 50 متر ارتفاع )  ، ریابی چشمه  ،  ریاب  ،  نقاره سنگانی کون  ،  بورچاله  ،  دول دولی پامقر ( جای پای اسب حضرت علی ع ) ، نی خانی چشمه  ،  زرده لرده  ، چمتودره  ،  سلم سو  ( پراز درختان سرو معطر ) ، طوله منگولی ( همیشه مخلوطی از گل و پهن تا زانو ) ، طوله  ،  قهوه خانه طوله  (10 تا 12 چای خوردند و 2 ریال پرداختند ) بعد  شمشی  ،  جیرتوله  ،  روسکه خانی  ،  گندم کش  ، مریم چشمه  ، جوردشتی سو  ، جیردشتی سو  ، گرکن داره  ، پیچی کون  ، سی پرد  (محل برخوردآب کبود طولاروخانه و آب گل آلود کاکرود که پلورود را تشکیل می دهند ) انجیل کش  ،  بنی ویشته سنگی ور ( نوشته شده من زمانی 100 تا تخم مرغ را یک قاز خریدم و اطفال نگه داشتم ) ، جورسلم دار  ، جیر سلم دار  ،  بی آوکوتی  ،  آود کل  ،  دیورود  ،  دوراهی خرماپشته  ، سیاکشانی آوه  ( آب معدنی ) ،  سیاه کشان  ( شب آنجا در کاروانسرای عزیز اتراق کردند ) .

 پدرش هرآنچه در مسیرراه لازم بود برایش توضیح می داد محمدسعید  بسیار کنجکاو بود و زیاد سوال میکرد یکی از سفارشات پدر این بود که  موقع ردشدن از کنار قاطر باید در قسمت بالایی بایستی اما محمدسعید فقط ذوق دیدن ماشین داشت خستگی حالیش نبود . صبح  بعد  ،  وایگونی تله  ( صخره عظیم که عبور، یک طرفه بود ولی چاربدارها همدیگر را نمی دیدند اما با صدای [ ها هی ] صدای هم را از طریق انعکاس می شنیدند و حق تقدم را رعایت می کردند . محلی که قاطر های زیادی پرت شده اند.) ،  پلام  ( وطن دوم اکثر کیاسه ایها ) ،  پلام دره  ، جیر پلومه  ، ناوشکنانی دره  ، گوزه لنگه آوی لک  (کنار آب ) ، سیجاره  ، سری به منزل سرگالش ابوالحسن کیاسه ای زدند  ، بعد  توکولات  ،  قبرستان لات  ،  احمد ی قاوه خونه  ،  لاته  ، ( از سیجاره تا دیمابن متعلق به کیاسه است ) دیمابون  ، منزل سرگالش بخشعلی کیاسه ای چای خوردند  ، خونکای سر  ،  زیارخون لات  ، بعد وارد راه دراز ی شدندپر از گل و لجن ( محمد سعید تازه فهمید که گیلان از گیل گرفته نشده بلکه از گل گرفته شده است ) دراز لات  ،  طول لات  . از طول لات که رد شد پدر جای چرخ ماشین را به او نشان داد حالا ترس از دیدن ماشین سراپایش را گرفته است . سموش  و  بنکسر را که رد کردند  ،  به بند بن  رسیدند در حالی که دست محمدسعید در دست پدرش بود چشمتان روز بد نبیند صدای غرشی به گوش رسید لحظه ای بعد غول بی شاخ ودم که دو مرد سبیلو ی شجاع داخل آن بودند با سر و صدا و بوی بد پیدا شد محمدسعید ناگهان دست پدر را رها کرد و به سمت بجار دوید  ماشین دوج دور شد و محمدسعید برگشت ودرحالی که غرق در هیجان بود از  دوراهی بالنگه  عبور کرده در تاریکی شب به  رحیم آباد  رسید .

عبور و مرور ماشین ها ، بوی دود آنها ،  و بوق  و گردو خاکی که در رحیم آباد را ه می انداختند برای محمدسعید تازگی داشت . شب در خانه فامیل در رحیم آباد اتراق کرد .  صبح ، دوشنبه بازارروز بود  فامیلش بایک ریال برایش چیزی خرید که وقتی اولین لقمه رادر دهان گذاشت دهانش یخ زد بنابراین از خوردنش امتناع کرد (بستنی )  رودخانه رحیم آباد را با ناو عبور کردند و 2 ریال به کاپیتان دادند و به ماچیان  به قهوه خانه آقای مومنی رسیدند پدرش نوشیدنی زرد رنگ گرفت محمدسعید اولین جرعه ای که زد کله اش با یک آروغ سوخت (کانادا) و دیگر نتوانست بنوشد .پای پیاده  راه کانال جیرجوکول را در  پیش گرفت . پیاده تا غروب به جنگل انتهای روستای گرکرود به خانه فامیلش رفت یعنی 3 روز پیاده روی حدود  150 کیلومتر  .

فامیل گفت محمد سعید به صورت مستمع آزاد در مدرسه گرکرود درس بخواند وتاموقع امتحان  به رودسر برود این طور هم شد اما محمدسعید هرروز ساعت 5 صبح از خواب بیدار می شد و در باغ چای کار می کرد و 10 دقیقه به 8  یک لقمه نان بدست ، همراه پسر فامیل هم کلاسی 10 کیلومتر را دوان دوان خود را به مدرسه می رساند یعنی یک کیلومتر در دقیقه . ظهر هم باید دوان دوان خود را به خانه فامیل می رساند و سرپا غذایی می خورد و در باغ چای جان می کند وانتهای شب هم باید سوار دوج می شد و چای را تا ساعت 12 شب تحویل کارخانه می داد در برگشت باید از جنگل سهمناک در تاریکی شب عبور می کرد تا خود را به خانه ، که در دل جنگل خوفناک بود می رسانید درس و کتاب فقط در مدرسه بود ولا غیر. زمان سپری شد تا وقت امتحان فرا رسید .

 مدرسه کوروش در رودسر . صبح و بعد از ظهر امتحان بود .محمد سعید از آن جهنم دره شادی کنان خود را به رودسر رسانید و 3 روز در خانه آشناماند وامتحان داد .

  3 روزی که محو تماشای ماشین ومغازه هایی که داخلش  جعبه هایی باآدمهای کوچک متحرک بود ( تلویزیون ) ،  زنان بدون روسری ! و مردمی که به هم سلام نمی گفتند نان های سفید و لباسهای شیک وبوی خوش بازار و خیلی چیزها شد . همه برایش عجیب بودند . نتیجه امتحانش را 12 مهر52 گرفت . قبول خرداد .!

+ نوشته شده در  92/11/03ساعت 22:19  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

معلومه یه خبرهایی هست !!

 بسیاری از جلگه نشینان از آمدن به ییلاقات اشکور وحشت دارند . اغلب جلگه نشینان از مار و گرگ ییلاق می ترسندوغالبا برای گردش تا سفید آب می آیند . در حالی که دیدنی های اشکور از بعد از سفید آب شروع می شود .  حالا آیا کیاسه یا اشکور ماروموجودات خطرناک  دارد ؟  بله ، مار افعی ، جعفری ، تیرمار ، پلنگی مار ، آتشی مار ، کروروف ، خاکی مار ، کر مار، عقرب ، رطیل سیاه و رطیل زرد ، گرگ ، پلنگ ، یوزپلنگ ، خرس ، گراز ، جوجه تیغی  ، و انواعی دیگر .

در کیاسه در 100 سال اخیر  گزش رطیل اتفاق نیفتاده اما عقرب بارها مردم را گزیده است ولی منجر به مرگ نشده است .  فقط یک نفر از گزش افعی جان داده و یک نفر گزیده شده اما جان سالم به در برده است . ولی اصلا کسی از گرگ و پلنگ و یوز پلنگ و خرس و گربه وحشی   آسیبی ندیده انداما بسیاری از حیوانات اهلی حتی سگها و گربه ها از آنها در امان نبوده اند تاجایی که من یادم هست صدها گاو و الاغ طعمه گرگ و خرس و پلنگ و یوز پلنگ شده اند حالا تلفات گوسفند و مرغ و سگ و گربه بماند .  فقط چند سال پیش اصغر ایرمحله ای در خاک کیاسه مورد هجوم گراز قرار گرفت و زخمی شد  البته گراز زخمی بود و دربن بست قرار گرفته بود . چند مورد زخمی شدن با تیغ جوجه تیغی داشتیم  .

  بنابراین ترس جلگه نشینان کاملا بی مورد است . فقط باید مراقب زیر پایت باشی و کاری به کارشان نداشته باشی و به حوزه آنها وارد نشوی .

 ضمنا قدیما یه لنگ و سیاگالش و دیو و آل ونفت خیک و چند موجود دیگر از این دست وجودداشتند که باعث ترس مردم می شد ند . خوشبختانه نسل این موجودات  روبه نابودی گذاشته است و فقط افراد خاصی ادعا می کنند که آنها را می بینند  !!

 جنگل روبرو فندق است .  ۵۰ سال پیش زمین گندم زار بود حالا محل اختفای خوبی برای جانوران وحشی است .

+ نوشته شده در  92/10/30ساعت 0:26  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

می گفتند اول چپر دوم خبر سوم تبر . گاو که چپر وتبر حالیش نبود ناچار بودند از اواسط فروردین هر خانواده دم گاوها را به دست نوجوانی بسپارندتا به جنگل ببرد و گاو گالشی کند تا روزی که " باچ  " بیفتد یعنی گندم ها و علف ها درو شود آنوقت دیگر احتیاج به گاوگالشی نبود اما باید گاو را تا مرتع ، 10   کیلومتر دورتر از کیاسه بدرقه می کردند و غروب استقبال . در غیر این صورت گاوها یا می جنگیدند یا به باغات لوبیا حمله می کردند بریدن دم و گوش گاوها و الاغ ها هم که یک رسم معمول بود در دهه 50 بیش از 70 درصد گاوها و الاغهای کیاسه دم یا گوش نداشتند .

بنابر این گاوگالشی مرحله بزرگی از زندگی نوجوانان بود و بسیار شیرین . با وربندی و ساروق پر از نان و پنیر و دوراغ و کتری و قند و چایی و همراهی و همکاری و مراقبت از گاوها در شرایط سخت و شیب و فرازهای زیاد . فرار گاوها با نیش مگسها و گم شدن در جنگل ممرز و راش و گشتن و گریه کردن به دنبال گاو و ساخت گاو گورونه از پوست سیاه دانه و دنبال کردن گنجشکها با رزین دوخاله و پیداکردن لانه گنجشک ( ملجه فک ) و یو یو زدن دختران و چای گرم و جمع شدن دور آتش  .... غروب هم همزمان با  دارسیامته  ( دراز شدن سایه ممرز یا راش ) یه سربار ورک یا تندورخال ، یه دسته ولگ ، یه کولبار هیمه دم گاو در دست پیش به سوی خانه . اما پدر مادرها در استقبال از بچه ها ی گاوگالش فقط می گفتند :

  ترتخته سر بشورن ، نوم فکت ، ستر کافر آو بزنن ، تره آوخالیس بزنن ، جوان بمیری ، الاهی دار پرد ببی ، الاهی بشی پسا نی ، دارگردنی ریز تره دار بگیره ، هلو بن دره یدالا موسون بمیری ، اکبر موسون تره آو بوبوره ، تر داغ تشک بگیره ، جذام بگیت ، الاهی بشی ونگردی ، تر آسانه ور بنن ، تی دیوونه خدا بکنه ، کولوورکشی تله پرد ببی ، خاک تی سر ، محلی وچاکونی بلا تی سر ، ترلرده بوناگیره ، تره گوله ورندیل بگیره  و....چرا بدن گاو زخمی یه یا ورک خیسه یا ولگ ورکه ، دیر اومدی یا زود اومدی  و... . 

و موقع دوشیدن گاو اگر گاو بیچاره نافرمانی می کرد کلماتی نثارش می کردند : سپرز بوگود ، وورو بوگود ، تله پرد ببی ، آلوفک ریز پرد ببی ، تی صاحاب بمیره ، ورم ناره بوکونی ، ورگ بوکوشت .......

اما یویو چیست ؟

آوایی بود که دختر های گاو گالش  سر میدادند و هدف صدازدن و یاد دوستان و هر آنچه دوست داشتند بود . از این آوا توسط هیچ محققی از استاد صبا گرفته تا استاد پوررضا یاد نشده است شاید فقط در کیاسه و برمکوه معمول بوده است  . خیلی خوب است تا قسمتی از بیان شعر گونه آن رااولین بار در وبلاگی  بنویسم .

با 3 انگشت زیر گلویشان را می زدند و  آوازسر می دادند . یویو با یک نفس خوانده می شد ! و این کلمات را به زبان جاری می ساختند  :

 ایی یویویویویویه یویه یویویویویویه .    لاکو لاکو یویویویه .    وچه وچه یویویویه .    ای را بیه یویویویه .    اورا نوشو یویویویه .    گاو گالشه یویویویه .    مال گالشه یویویویه .    خو مالکونه بودوشته یویویویه .    می خاخوره یویویویه .    دنبال دره یویویویه  .    می براره یویویویه .    آمهدی خونی چاربدار یویویویه .    جیرسلم دار جور سلم دار یویویویه .   سی پرد ه وادار ه همه دره یویویویه .    می اسماله یویه .    می فاطمه یویه .    می نرگیسه یویه .   (وتمام دوستان ) .   می گاوه که یویه .   می کولکه یویه    و.............یویویویویویه .   و از هرچیز و از هر کسی که دوست داشت یاد می کرد . ( لطفا برو بچه هایی که می خوانند از مادر بزرگان شان بپرسند تا اطلاعات کامل تری بگیرند . )

 یویو باصدای خیلی بلند خوانده می شد تا از چند کیلومتری دوستان گاوگالش بشنوند و جواب بدهند . جواب یویو هم یویو بود .

 

+ نوشته شده در  92/10/07ساعت 11:47  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

حالا می خواهم مقایسه ای  داشته باشم  تغییراتی که از 50 سال پیش تا حال در کیاسه بوجود آمده است . البته فقط در مواردی خاص . هرچند اغلب آنها برای تمام روستاهای ایران عمومیت دارد .

50 سال پیش کشاورزان زمین را از اربابان خریدند  .

 باغات فندق فقط به نزدیکی های رودخانه محدود می شد بقیه زمین هاشامل گندم زار و علفزارو مرتع وجنگل خصوصی و عمومی بود .

سال 1345 با احداث نهر ی که از برمکوه منشعب می شود تحول عظیمی از نظر اقتصادی در کیاسه صورت گرفت یعنی قدرت اقتصادی کیاسه ناگهان  5 برابر شد این در حالی بود که مردم تازه صاحب زمین شده بودند .

جمعیت کیاسه در طول سال ثابت و حدود 100 خانواده اما خانواده های  نسبتا پرجمعیت بود  . پدری بود و  مادری بود و بزرگتری بود وکه خدامردی بود وجوانمردی و احترام و تعارف و سلامی و علیکی و رفت و آمدی و صمیمیتی و .......

 

امروزه حدود 26 خانواده 1 یا 2 نفره گاها 3 نفره که مجموعا به 50 نفر نمی رسد در کیاسه زندگی می کنند بقیه مثل دیگر روستاهای  ایران به علت شرایط سخت زندگی به شهر مهاجرت کرده اند اما شهریور ماه به بیش از 1000 نفر می رسد

تمام خانه ها زیرش طویله وکاهدان بود و غالبا تازه گوساله و تازه بره ها و بزغاله ها در اتاق نشیمن نگهداری می شد . هر خانه ای پسین خانه ای داشت که در حکم انباربود .پنجره خانه ها شیشه نداشت تابستان باز و زمستان بسته بود و نور از لوجین (لوجنک ) وارد اتاق می شد .  معمولا دستشویی رسم نبوداطراف چشمه ها و کنار نهرها ورودخانه ها و میان دره ها آکنده از فضولات انسانی بود فقط خانه حاج سید مرتضی دستشویی داشت حمام آجری با معماری بسیار زیبا که با مدیریت حاج سید مرتضی و همت مردم ساخته شده بود جمعه ها مختص خانمها و بقیه روزها مختص آقایان بود  موجوداتی مثل شپش و ساس و کک یا سوبول و بیماریهایی مثل انواع انگل های روده ای ، سل و مالاریا و جذام و گاها بیماری های همه گیر مثل سرخک و سیاه سرفه و اوریون و ... غوغا می کرد .

امروزه از دام خبری نیست و خانه ها و بهداشت دست کمی از شهر ندارد .

 6 نفر سوادخواندن و نوشتن داشتند اگر هیچ کدام در کیاسه نبودند نامه را به گورج می بردند تا شیخ مسیح بخواند یا صمد آباد ، تا ملا علی اصغر بخواند .   3 تا مکتب خانه یا ملاخانه دایربود . اما آنهایی که سواد خواندن و نوشتن داشتند واقعا ادیب بودند . حسین آقاجان زاده  آهنگر  شاعر قدرتمندی بود و به خودش نام شاعر بی سواد داده بود چون اصلا الفبا بلد نبود

 امروزه دیگر ملاخانه ای نیست مدرسه کیاسه در دهه 50 و 60 ، 5 کلاس ابتدایی و 3 کلاس راهنمایی داشت اما بعدا سالها تعطیل شد والان به لطف 4 دانش آموز ابتدایی بازاست . هیچ خانواده ای بچه های عیر دانشگاهی ندارد همه بچه های نسل سوم فارسی زبانند .( تقریبا کیاسه ای زیر 25 سال گیلک زبان نداریم ) امروزه بسیاری از کیاسه ای ها دارای تحصیلات عالی هستند در دانشگاه تهران و شریف دانشجودارند  کیاسه ایهادر زمینه های ورزشی هم موفقیتهایی داشتندو دارند . افرادی دارای ریتینگ بین المللی شطرنج هستند .

 امروزه  در کوچه ها جز قدیمی ها دیگر کسی نیست که به شما سلام کند یا تعارف بلد باشد این نسل آموزش خوبی یافته اند اماادبیات قوی  ندارند البته صدها یا هزاران سال سواد نسلها یک اندازه بود ولی الان از پدران و مادران بی سواد بچه های دیپلم و بالاتر و آشنا به تمدن ساخته شده و جنگ شدیدی بین نسل قدیم و جدید در جریان است .

 چندین کارگاه چادشب بافی و شالکی بافی ، خاش ویگیری ، مامایی ، طب سنتی ، 3 تا مکتب خانه ، 4 نفر بنا ، چوبداری ، چاروداری  ، 4 دهنه مغازه ، 4 کارگاه آهنگری ، ( آهنگرانی که درشرق گیلان و دیلم و اشکور حرف اول را می زدند ) ،سفیدگری مس ، تعمیر تفنگ ، 2 تا آسیاب ، سنگتراشی   ، باروت کوبی ، تعمیرکفش ، ذغال گیری ، تولید آهک ، 5 خیاطی ،  آجرپزی ، 4 نجاری ......  دایر بود  . مردم جز برنج ، چایی ، قند ، نفت ، کاملا خودکفا بودند .

امروزه فقط 3 دهنه مغازه باقیست اغلب همان چیزی را می آورند که قبلا همینجا تولید می شد  امروزه مردم فقط فندق دارند . مرغ ، نان ، پنیر ، تخم مرغ ، گوجه ، و.... را از شهر می آورند . خبری از مشاغل دیگر نیست .

 لباس مردان  شامل شلوار سیاه 3 مغزی کتان ، کلاه پشمی سیاه یا قرمز (نیمکره تا خورده ) ، کلاه قجری، کلاه فرنگی  ،  کت و شلوار چوقه (پشمی ) و جوراب پشمی ، کفش یا پاوزار رزین و گالوش  بود .  لباس زنان شامل پاره بده تومان (شلوار با پارچه 11 متری که حدود 20 نوار رنگی داشت ) ، پاچین ، پیرهن چین دار ، دستمال سفید بلند ، پیشانی دوبود ، پول کلاه ، پول جیردقه ( جلیقه ) و جوراب پشمی رنگی

امروزه اصلا از لباس قدیمی خبری نیست  اما 50 درصد مثل شهریها لباس می پوشند .

 بچه ها در کوچه ها می جوشیدند و مشغول انواع بازیها بودند ارجمله : اوشکولامار بازی ، گاووگوساله فینگیلی ، پوچ مغز ، قیش بازی ، النگه ، هشت خونه ، سنگه رورو ، تب گوده بازی ، بپر بپره (ازبامی به بام دیگر می پریدند ) و........

فوتبال جای همه سرگرمیهای بچه هاراگرفت امابا رفتن بچه ها  امروزه دیگر کسی نیست که فوتبال کند  .

 از کوهی به کوه دیگر با آواز بلند همدیگررا صدا می زدند(گوره) .   در کیاسه هرروز حداقل 5 دعوای لفظی 2 دعوای  سنگی  و یک دعوای چماقی انجام می شد امکان نداشت کیاسه یک روز را  بدون دعوا بگذراند . اما دعواها جوانمردانه بود .

امروزه هرچند روز یکبار شاید دعوای مناظره ای اتفاق بیفتد اما دشمنی ها و کینه های  پنهانی متاسفانه بسیار ریشه دارد کیاسه محل اتفاقات عجیب و غریب است مردمانی غیر قابل پیش بینی . گاهی به کوه می زنند و گاهی به کاه . سالهاست که تشکل مدیریتی موفقی نداشته است . امابرای موارد اضطراری به طرز عجیبی اتحاد قدرتمندی دارند . و به طرز عجیبی مهمان نوازند به همین خاطر است که کیاسه روستای 72 ملت شده است .

کیاسه امروز

 بین حسین خانی ها و آغفوری ها و عباس پولی بک ها وصلت ، گناه بزرگی بود

اما امروزه همه در همدیگر حل شده اند

 در خارج روستا طبیعت پر از انسان بود دست شان خالی نبود : از داس گرفته تا  داره ، درگز ، بیل ، کلند (کلنگ) ، تبرو.... .  جنگل و مزارع زنده بود براساس فصل ،  کاری خاص در آن انجام می شد . بهار :  کشت لوبیا وسیفی جات ، تمیز کردن باغها ، کشت جوی بهاره ، انتقال دامها به بالادست ، تعمیر نهر ها . تابستان :  بریدن علف ، چیدن لوبیا وگل گاوزبان ، درو جو و گندم و خرمن کوبی ، برداشت فندق ، پاییز :  چیدن برگهای جنگل ، جمع آوری هیزم از جنگل ، کشت گندم ، انتقال دامها از بالادست به محل  . زمستان :  مراقبت از دامها در طویله و بغل بخاری هیزمی و شب نشینی ها و نقل گویی مادر بزرگها

امروزه جرات نداری تنهایی وارد طبیعت شوی چون ممکن است پای هر بوته ای پلنگی ، خرسی ، گرگی ، ماری ، .....کمین کرده باشد خوشبختانه به علت عدم حضور مردم در طبیعت جنگلها دوباره پا گرفته اند .اگر جوان یا نوجوانی را در طبیعت ببینی فقط مبایل و هد فون دارد .

 نزدیک ترین جاده تا کیاسه ، رحیم آباد بود حدود 70 کیلومتر.   که 2 روزه طی می شد

امروزه هرروز یک دستگاه مینی بوس مسافران رااز طریق جاده ای خطرناک با متوسط 50 مسافر به مدت 6 ساعت به رودسر می رساند .

 از برق و لوله کشی آب  خبری نبود مردم هرلحظه کوزه به دست کنار چشمه های بیرون کیاسه نوبت آب نشسته بودندآنجا هم مرکز تبادل نظر بود چراغ ها هم شیشه ای یا گردسوز بود اما کدخداها و دکان دارها چراغ زنبوری یا سیتکا داشتند اما چند سال قبل تر، چراغ  پیه سوز رسمیت داشت و بعضیها هم باشعله اجاق روشنایی می گرفتند . برای رفتن به بیرون از خلاسوت (چوب روشن ) استفاده می شد

امروزه همه خانه ها دارای برق ، حمام ، دستشویی بهداشتی ، بخاری نفتی ، اجاق گاز ، یخچال ، تلویزیون  ، تلفن و  مبایل و... هستند ودست کمی از شهر  ندارند فقط تنها ننگ کیاسه جاده سنگلاخ 20 کیلومتری  است

 بهار که می شد هر بچه ای گاوش را برمی داشت و به جنگل می رفت و تا غروب چوپانی می کرد گاوها را نمی شد گله ای به جایی برد چون شیب و فراز های کیاسه زیاد است و احتمال سقوط گاو .  اصلا گاوهای کیاسه باهم می جنگیدند .کوچکترین برخورد مساوی با جنگ بود و سقوط . هرچند روز یک گاو سقوط می کرد و به هر خانواده ای هفته ای حد اقل 8 کیلو گوشت می رسید خورش رسم نبود فقط کباب . در پسین خانه ها پر از شیر و ماست و دوغ و کره و تخم مرغ و ... بود  تفریح گاوگالشها ساختن ساز با پوست سیاه دانه بود بنام گاو گورونه . و تاب بازی و....

غروب ، بیش از 200  راس گاو و 1000  گوسفند و بز و 30 قلاده سگ و 100 راس الاغ و قاطر از پنج  ورودی محل وارد کیاسه میشدند ما بچه ها هر غروب در ورودی محل جمع می شدیم تاجنگ گاو ها و سگها را تماشا کنیم  اگر سگها موقعیتی برای جنگ پیدا نمی کردند ما شرایط خوبی برایشان مهیا میکردیم (همیشه یک سگ برای استارت جنگ دم دست داشتیم ) .  هرغروب ورودی کیاسه جنگ گاوها وسگها بود . و داد و قال چوپان ها  .

 امروزه نه گاوی هست و نه گوسفند و نه مرغ  وسگها هم آن گالش سگهای قدرتمند جنگی نیستند ، اغلب با سگهای وارداتی  اختلاط نژادپیداکرده اند وحد اکثر ،  زورشان به شغال می رسد . 

 طب آن زمان محدود بود به داروهای گیاهی از جمله جوشانده گل گاوزبان و گل ختمی زوفا  کر وویه هربوولگ ( برگ گلابی وحشی ) و ماست برای گزیدگیها ادرار برای ضدعفونی و ....  وانواع دعاها شامل دوده ، کاغذ نوشته شده را دود میدادند و استنشاق می کردند . مرکب کاغذ نوشته شده را در آب حل کرده مخوردند .  کاغذ را تا زده به بازو می بستند .تخم مرغ را دعا زده و و می شکستند و می خوردند . پهن الاغ را دعا می زدند و دود می دادند و استنشاق می کردند دعا نویسها عبارت بودنداز علی نجفی ، علی اعظم امانی ، آسیذ ابوالحسن موسوی ، ابراهیم قاسمی و شیخ مسیح . استخوان شکسته را هم آقایان مشهدی رضا پنج علی زاده ،  قنبرخان علی زاده ، حسین شیر علی زاده  بسیار ماهرانه سر به هم می آوردند . خاش ویگیرها گل بهار، سیما  وماما هم مشهدی راضیه و گل بهار بودند . راضیه استاد همه طبیبان محل بود . یادشان گرامی .

امروزه فقط خانه بهداشت و بهورز بدون امکانات کافی

کیاسه تیرماه ۱۳۶۴

+ نوشته شده در  92/10/06ساعت 10:44  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

شب یلدا را چله شب می گوییم افراد خانواده ، بروبچه ها از روی برف و یخ شاید 10 تا 20 درجه زیر صفر با صدای قریچ قوروچ برف و یخ به خانه مادر بزرگ می رفتیم و تا پاسی از شب می نشستیم  کدو  بود و شب چره بود و نقل و داستان جن و پری و دیو و یه لنگ و سیاگالش و عزیز و نگار ...... شب چره شامل گندم برشته و هربو کول و هسی کول  و عیره بود ( کول یعنی خشک ) اما هندوانه در کیاسه رسم نبوده ونیست.

امروزه مادر بزرگها و پدر بزرگها در کیاسه چله شب تنها هستند ولی همچنان کدو می پزند البته من هم به احترام گذشته در چله شب  کدو می پزم  (یاد گرد همایی در خانه مادر بزرگ در چله شب با   کدوی قرمز شیرین  شب چره و نقل های زیبا و پرهیجان بخیر .دیگر تکرار نخواهد شد )

+ نوشته شده در  92/09/27ساعت 0:58  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

عروسی امروز :

پدر عروس ، پدر و مادر و برادر بزرگ و ...را فرا می خواند تا در خواستگاری دخترش به عنوان بزرگتر باتجربه حاضر باشند در شب خواستگاری ...و داماد با دسته گل وارد می شوند حرفها شروع می شود ... می رسندبه قرارها . اول از مهریه شروع می کنند دختر می گوید قبلا به توافق رسیدیم بعد به مکان عروسی . دختر اظهارمی دارد تالار را تعیین کرده ایم نوبت  کارت می شود می گوید طرحش را داده ایم خلاصه از هرچه صحبت می شوددختر می گوید ما قبلا برنامه ریزی کرده ایم پیران دردلشان می گویند پس ما به تماشای خواستگاری  آمده بودیم ؟ وقدری به خود می پیچند . حرف هم نمی توانند بزنند .....

بعد از مدتی می رسیم به عروسی .

غذا : شامل مرغی که مدتها در فریزر خوابیده و با برنج هندی که ار کنار دندان هرلحظه لیز می خورد . نمی توان مشخص کرد که آیا برنج مرغ است یا مرغ برنج است ؟!!!!! با محلول رنگی آب و گاز کربنیک و رنگ .!!

لباس عروس : پارچه ای از جنس الیاف مصنوعی اجاره ای ویکپارچه که بعد از عروسی به تن دیگری می رود و عروس ، لباس عروسی یادگاری در صندوقچه اش نخواهدداشت .

 فیلمبرداری : عروس وداماد باید تحت فرمان فیلمبردار باشند به عبارتی روز عروسی روز هنرپیشگی آنهاست وهر حرکت آنها باید بعد از جندین کات تکرار شود .

موسیقی : شامل ارگ و دو صندوق بزرگ سیاه است تنها صدایی که از آن بیرون می آید صدای گوش خراش طبل بزرگ است در هیچ عروسی تنظیم صدا وجود ندارد که اگر دستگاه زلزله نگاررا به گوش خلایق وصل کنند موجی به ارتفاع 2 متر را نشان میدهدبازلزله 8 ریشتری در بدن . تمام موجودات زنده از شعاع 200 متری فرار می کنند  . عروس و داماد که باید یکسره محکوم به گوش کردن آن باشند تا یک ماه یعنی ماه عسل گیجند و هنوز آثار ارتعاشات صدای صندوق ها در مغزشان باقیست آقای استاد  شاه نوری و استادبابایی را دیدم که نوازنده ضرب نداشتند ناچارا با صدای ارگ صدای ویلن را تنظیم می کردند و تابع ارگ بودند به جای اینکه با ضرب دست انسان هماهنگ باشند .

خانه : هم قبلا اجاره شده است و گاها بعد از مدتی سرو صدای اختلاف هم بلند می شود فقط به خاطر مقدار نمکی که باید در نیمرو ریخته شود اماگذشتی وجود ندارد اگر داماد حرف گوش کن نباشدعروس  350 سکه را به اجرا میگذارد . بزرگتر بی بزرگتر !!

................وغیره

اما و اما کسانی هستند که زیباییهای گذشته را با زیباییها و دست آوردهای مثبت امروزی آشتی داده اند . که ستودنی است .

وبعضی عروسیشان را کاملا باشرایط خودشان انجام می دهند و حرف و حدیث های مردم برایشان اهمیت ندارد مثل آذین بستن تریلی و استفاده از آن به عنوان ماشین عروس توسط دامادی که راننده تریلی است .

+ نوشته شده در  92/09/19ساعت 10:17  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

عروسی دیروز :

صدها یا هزاران سال است که مردم با  آیین هایشان زندگی کرده اند حدود100سال است که فرهنگ ایران دچار تحولاتی شده امادر روستاها فقط از کمتر از 50 سال است که تغییراتی در فرهنگها اتفاق می افتد آشنایی مردم با زندگی شهر نشینی و فراگیر شدن سواد در روستاها شاید بیش از 90 درصد رسومات راتغییرداد که من فقط به گدشته مراحل زیباییها و زشتیهای ازدواج اشاره می کنم .

غالبادختر و پسر  نقشی در انتخاب همسر ند ا شتند .

ازدواج غالبا در بین اقوام وطوایف انجام می گرفت مثلا تا40 سال پیش هیچ یک از 3 گروه کیاسه نسبت خویشی با هم نداشتند .

پیران گاها بدون اطلاع عروس یاداماد به خواستگاری میرفتند

گاهی تا مدتی عروس وداماد عقد شده همدیگررا نمی شناختند .

خدا از دهان کسی نشنود که داماد آینده در مجلس خواستگاری حاضر باشند

قطعه ای طلامی گذاشتند و آری میگرفتند شبی دیگر صورت برداری برای عقد انجام می شد.

یکی از صورت برداری های موثق عقد به قرار زیر بود :  برنج 4 پیمانه (100 کیلو )،  پیاز 12 کیلو ،  کشمش 2 کیلو ، آلوقیسی 2 کیلو ،  قند 10 کیلو ،  چای 1 کیلو ، روغن 5 کیلو ،  گوشتی 2 راس ، رب کوجه 2 کیلو ،  ادویات ،  سیگارهما ۵۰ پاکت ، سیگار اشنو ویژه ۲۰ پاکت ، سیگارزر 40 پاکت ،  سیب زمینی 10کیلو ،  لپه 1 کیلو  ، گردو 700 عدد .( البته خرج و درم هم می بریدند .یعنی پولی که باید پدر داماد در طول نامزدی ! برای تهیه جهیزیه به پدر عروس می داد )

اینها با اضافات د یگر خرج عقدکنان بود که باید پدر داماد به پدر عروس میداد

در روز عقد عروس ،از خانه یکی از اقوام خودش لباس عروسی به تن می کرد وبه خانه پدرش می آمد و غالبا تنها ساز و آواز،  نقاره با تشت مسی همراه با رقص بود اما دامادحق نداشت در مجلس عقد باشد مثلا باید در آن روز گاومی چراندیا به جنگل پی هیزم می رفت  . داماد هرگز صدای بله همسرش را نمی شنید چون حضور داماد در خانه عروس هنگام بله گرفتن بی ادبی نابخشودنی بود . عاقد بعد از امضاگرفتن از عروس و بزرگان محل به خانه داماد می رفت تا از اوامضا بگیرد . بعدا دعوت از داماد درواقع آغاز بیگاریهای داماد بود .

از عقد تا عروسی :

به همراه صورت برداری عقد موارد زیر هم به آن اضافه می شد

1 – کمک : یعنی مثلا 3 یا 5 بار پدر داماد باید به مدت چند سال مردم روستا را جمع می کرد تا همه محصولات کاشته شده پدر عروس را جمع آوری کندپدر عروس هم عمدادر آن سالها کلی زمین اضافه دیگران را هم کشت می کرد  وباید برای ناهار آنها هم آبگوشت درست می کرد

2 -  یاور : مثلا 80 تا . یعنی پدر داماد باید 80 روز برای پدر عروس بیگاری میکرد البته بیگاری های داماد به حساب نمی آمد

3 – دستکار  : اصل جهیزیه عروس عبارت بود از لحاف و تشک و بالش ونمد و حصیر وظروف مسی وخورد و ریز های دیگر دسکار را در طول عقد تاعروسی باید چند بار توسط اقوام داماد به خانه عروس میبردند که شامل پشم و پارچه و...می شد

4 – عیدی : که هر سال از طرف اقوام داماد به خانه عروس برده می شد

البته برسر نحوه اجرای این مراحل در 99 در صد حالات اختلاف ودعوا بود و اصلا دعوا بخشی جدایی نا پذیر از مراحل ازدواج بود مثالی هست که خویشی هرگز خوشی نوبه !!

دوره نامزدی :

از عقد تا عروسی رادوره نامزدی می گفتند وعروس و داماد حق هیچ حرف زدنی را با هم نداشتند (البته در خفا بله )اغلب دیده میشد داماد بیچاره دور خانه عروس را نیمه های شب طواف می کرد بعضی از مادر زنها پشت پنجره شان را تشت مسی می گذاشتند تا اگر داماد بیچاره با صخره نوردی در نیمه شب خود را به پنجره رسانید افتادن طشت همانا و ...ریش ودوش ....

اغلب دیده می شد داماد شب لب بام و روبروی خانه نامزدش در فضای تاریک  می نشست و به درون خانه نامزدش خیره می شد و یا در پشت بام خانه نامزد شب را به صبح می رساند و فردا هم بیگاری .

در کیاسه دوران نامزدی به 11  سال هم رسیده است !!!

روایت کاملا موثقی است که 2 ماه بعد از عقد  3 نفر بعد از بیگاری در خانه عروس برای ناهار آمده بودند یکی از نزدیکان عروس به اومی گوید اونی که در وسط نشسته و جورابش پاره است نامزد توست .

وروایت موثق دیگر اینکه دختر وقتی نامزدش را می بیند که با قاطر به طرف خانه اش می آید فرار می کند ، ماجرا را می پرسند میگوید اون داره میاد ! در حالیکه برادر نامزدش بود .

 وروایت واقعی دیگر دختره نامزدش را در جنگل نزدیک خانه اش می بیند سراسیمه فراررابرقرار ترجیح میدهد و در خانه بیهوش می افتد .

در دوران نامزدی دختر باید در مقابل اقوام نامزدش یشماق می گرفت یعنی نباید اقوام نامزدش صدایش را می شنیدند  تا روزی که پولی در جیبش می گذاشتند تا به حرف بیاید .

زن و مرد حتی بعد از عروسی اسم همدیگر را در مقابل نزدیکان نمی بردند وبچه خود را بغل نمی کردند یا اگر صدا می زدند می گفتند ای  ، هی یا او و این عادت تا همیشه باقی می ماند والان هم پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها اغلب همدیگر را به اسم کوچک صدا نمی زنند . مثلادر مقابل مردم  می گفتندومی گویند بابای حسن یا مادر حسین .

اما بعد از پایان دستکار ویاور و کمک و عیدی و و پرداخت خرج ودرم  ، برای عروسی برنامه میریختند اما پدر داماد یا مادرش دبه در می آوردند تا عروسی را به عقب بیندازندمثلا ما تنهاییم باید پسرم را عروسی بگیرم تا دختر را به شما بدهم چون کارگر ندارم .

هیمه بار : دو هفته قبل از عروسی پدر داماد باید مردم محل را خبر می کرد تا برایش هیزم بیاورند .

خیاط سر : اما دوهفته قبل از عروسی خیاط در خانه عروس مستقر می شد و برای تمام اهل خانه عروس وداماد لباس می دوخت در این مدت هرشب در خانه عروس بزن و بکوب و بخور  بودالبته با طشت مسی نقاره می زدند .

( لباس زنان شامل پاچین ، پیرهن چین دار ، تمبان معروف به قاسم آبادی که 11 متر پارچه و حدود 20 نواررنگی در آن مصرف می شد ، روسری بلند و سفید ، پیشانی دوبود یعنی پیشانی بند مشکی ، و گاهی پول جلیقه و پول کلاه و...بود )

دو روز قبل از عروسی شتی می بردند یعنی معاش اولیه عروس وداماد را زنان محل در مجمعه مسی می گذاشتند وروی سر می گرفتند و به خانه عروس می بردند با ساز و آواز یا نوای درویشان  از جمله برنج ، گندم ، قند ، چایی  .....

جهیزیه عروس را دختران و خانمها روی سر می گرفتند وبه همراه عروس به خانه داماد می بردند البته قبل از آن جهیز نامه می نوشتند و از طرف بزرگان محل امضا می شد .

برای عروسیها درویش (ملاحسین ، یامین ، وعلی زمان  ملامحله ای ) و (درویشان گورجی آقایان واعظ زاده ها ) ، لافند باز ، دلقک و مطرب می آوردند نوازنده ها و خواننده های کیاسه برای سالیان دراز شادروانان عزیزا..بابایی نوازنده بی نظیر ساز (سورنا ) ، میرزا احمد بابایی نوازنده کمانچه ، غلامحسین بابایی نوازنده ویلن و ساز وکمانچه و دنبک (نقاره ) و خوانندگی ، سعدا.. بابایی نوازنده ویلن و ضرب ، عیسی بابایی خواننده و نوازنده ضرب و غلامرضا نوازنده نقاره (دنبک) با بازیهای طنز آمیز شادی را به عروسی می آوردند . (بستگی به خانواده داشت که چه تیپی باشند ) .

در شب عروسی عروس را در حمام لباس می پوشاندند و به خانه پدرش می آوردند وجشن حنابندان انجام می شد گاهی هنگام آوردن عروس فضا متشنج می شد و گروه های متخاصم با هم تصفیه حساب می کردند  . فرداصبح  با همان لباس با ساز ونقاره وصدای  طشت به خانه داماد می آمد البته بدون همراهی داماد ولی داماد با دوستانش با تفنگ و میوه ( به و سیب ) وقند و پول خورد به استقبال عروس رفته بعد از صدای تفنگ نارنج می زد یعنی میوه ، قند وپول سکه بر سر عروس می ریخت و راهش را کج می کرد و می رفت .یک نفر می باید چیزی را از خانه مادر عروس می دزدید وبه خانه داماد می آورد می گفتند شگون دارد  .لباس عروس رنگارنگ وبادستمال رنگی چهره اش پوشانده می شد . دستمال از جنس ابریشم بود .

 ناهار، پلو با قیمه ، گرکن کباب (فسنجان غلیظ با گوشت استخوان دار گاو یا گوسفند  ) ، خورشت آلوقیسی وکتلت بود البته برای عروسی حتما گاومی کشتند .

ساعت 3 الی 4 بعد از ظهر داماد به حمام می رفت ولباس میپوشید (کت و شلوار اجباری بود ) و از میان کوچه ها به پشت بام می بردند مردان با داماد در پشت بام می نشستند ومردم محل داخل مجمعه مسی شیرینی می ریختند و به پشت بام می آوردند شیرینی ها عبارت بود از نقل ، نخود ، کشمش ، خرما ، سنجد و گاهی کلوچه .سازو نقاره ادامه داشت ودوران (پول ) جمع می شد وآخر سر هم حنابندان خوانده میشد وهرکس به خانه خود .

 عروس و داماد حتما باید در خانه پدر ساکن می شدند و در 90 در صد موارد پس از  دعوای عروس و مادر شوهر سوا می شدندو بسیار حاشیه ها و رسومات دیگر از جمله کشتی  وغیره . .....

حالا بچه ها راست و دروغش را از پدر بزرگها و مادر بزرگها بپرسند وببینند آنها چه خاطراتی دارند .

اما امروزه تقریبا هیچ اثری از آنچه نوشتم نیست . اما به تدریج احساس می شود بعضی سعی دارند بخش زیبای سنت گذشته را دوباره زنده کنند .

گوشه ای از عروسی قدیم کیاسه با بافت قدیم کیاسه

 

+ نوشته شده در  92/09/07ساعت 12:28  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

این روستاهای زیبا ودل انگیز و چشم نواز همسایگان ما هستند جالب است که همه ساکنان روستاهای هم جوار تا دورتر همدیگر را می شناسند و باهم صمیمی اند . عکس دیگر روستاهای زیبای همسایه مان ، ریاب ، نسامکوه ، ایراکی ، توسه چالک ، وربن ، سورتله ، اینی بعد از دریافت عکس های مناسب در وبلاگ گذاشته خواهد شد .

گورج و کلامرود  : در میان انبوه درختان گردو

ایرمحله  : اندکی پایین تر از درختان راش اغلب پوشیده از مه پشت به آفتاب بامردمانی شیرین زبان

پینوند  :  تاریخی ودر میان درختان گردوی قدیمی

تلابنک و تلسن

صمد آباد : با در یاچه معروفش اغلب در زیر مه

وگل خانی  : روستایی در روی صخره . عکس از دور گرفته شده و حاشیه های زیبایش را به خوبی نشان می دهد .

شهرک : از سال ۶۹ بعد از زلزله بنا شده . قرار بوده جای برمکوه را بگیرد .

برمکوه : در زمینی قراردارد که هر آن ممکن است بلغزد . مثل بخش شرقی کیاسه

اکبرآباد : اغلب در زیر مه غلیظ  و درختان گردو وساکنان صمیمی و با صفا

+ نوشته شده در  92/07/28ساعت 22:15  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
مهر امروز کیاسه :

هنوز مردم دنبال دانه های سرگردان فندق در کف باغ می گردند اما توقف کوتاهی درباغ دارند درخانه ها سرگرم در آوردن فندق از پوست هستند جمعیت بسیار کاهش یافته دیگر از قیل وقال باغ ها خبری نیست حدود 80 درصد باغهادست نسل دوم یعنی وارثان شهر نشین است . همه رفته اند جز اندکی که کار عقب مانده دارند مانده اند . در این ماه محصولات دیگر مثل لوبیا با تولید بسیار کم ،  هم جمع آوری می شود. مدرسه چند سالی بسته بود اما امسال به همت 4 دانش آموز باز شده است 3 نفر از مازگا حدود 10 کیلومتری کیاسه ، یکنفر کلاس یک از دو آب ، 5 کیلومتری کیاسه . 

مهر دیروز کیاسه :

مهر ماه دراین جنگل انسان می جوشید (برای جمع آوری هیزم وبرگ )قیل وقالی بود مناطق مختلف این جنگل را که فقط از ممرز وبلوط است از بالا به پایین معرفی می کنم : تلای سر ، نقاره تلای سر ، بشکسه تله ، بزتلابن ، تول چشمه ، جارسر ، جارسر دره  ، جار سری دوراه  ، پیلاچوری تاک ، گره زیمی ، مالکی چشمه ، گنجی خون چشمه ، حیدری تله کر ، دودران  ، خرمن سورای سو  ، خرمن سورای جیر خرمن ، لشکومی دوراه ، لشکومی پشته راه ، لشکومی بونه راه ، جیر مازی چاله ی راه ، پنجه سنگه ، فوره تلابن ، رضاماواته ، قاسم ماواته ، قاسمی ماواته ، سلمانی ماواته ، قنبرخانی ماواته ، کردعلی ماواته ، علی مصطفی ماواته ، مشتی ابوالحسنی ماواته ، مرادی ماواته ، خلیلی ماواته ، عیسی ماواته ، مام رضا ماواته ، مصیبی ماواته ، مرادی ماواته ( زیر تول چوشمه ) ، میرزا خونی ماواته ، ممدلی ماواته  ........

 

خرمن کوبی به وسیله گاو همچنان ادامه داشت . جنگل پراز آدم بود تا هیزم زمستان را جمع آوری کنند (هیمه فیچینی ) گروهی در جنگل در حال چیدن برگ برای ذخیره زمستان وانباشت آن روی درخت بودند (ولگ زنی ) . جمعی دیگر علفهای باقیمانده از علف بینی مازگا را که روی درخت گذاشته بودند با الاغ وقاطر به کیاسه می آوردند . گروهی باغها را از خار و خاشاک پاک می کردند .دامها کم کم از ارتفاعات پایین می آمدند . هربو چینی .  کونوس چینی ، میارخ چینی ، هالو چینی ، میالسک چینی در این ماه رواج داشت .روی بامها خاک کبود می ریختند وبام کوب می زدند تا در زمستان در مقابل آب غیر قابل نفوذ شود .ودر حدود 30 سال پیش مدرسه با 5 پایه ابتدایی و 3 پایه راهنمایی شروع به کار می کرد .تغییر خیلی زیادی در جمعیت اتفاق نمی افتاد . برای زمستان ذخیره چند چیز ضروری بود . کاهدان پر از کاه . علفدان پراز علف . چند کوزه پر از قورمه . موکول (انبار گندم ) پر از گندم . صندوق برنج پر از برنج اکثرا شب برنج می خوردند و ظهر نان وصبحانه نان وپنیر یا دوراغ و یا گرماگوده پله ( پلو با کره ) . پول زیاد لازم نبود !! معاملات اغلب پایا پا بود .

واما وقتی برگ وهیزم جنگل قبلی تمام شد مردم به این جنگل یعنی جنگل لشکام رو آوردند ۹۹ در صد این جنگل از ممرز و بلوط است . شامل سرخه تله بن ، جور لشکوم ، جیر لشکوم ، نقارتلای سو ، آلوفکی دره ( آلو یعنی قراقوش یا عقاب طلایی در واقع آنجا آشیانه عقاب ها بود ) ، جیر مازه چاله ، جور مازه چاله ، قاسمی ماواته ، لشکومی ایسر ریز ، لشکومی اوسر ریز ، نومته کشه .....

عجیب است دوعکس بالایی و پایینی چقدر به هم شبیهند !!

 این آخرین گندمی بود که توسط  آقای عباس یعقوبی در سال 1390 در کیاسه کاشته شد در حالی که  پنجاه سال پیش و چند سالی بعد از آن ده ها تن گندم و جو در کیاسه تولید می شد .

کومار :  واین از بقایای انبار موقت گندم و جوی تازه بریده شده که برای خرمن کوبی در مهر ماه درست شده . ( به آن کومار می گویند . کو یعنی کوپه مخروطی گندم و مار یعنی مادر که می شود مادر کوپه گندم که او را در بغل گرفته ومحافظت می کند )می بینید که سالها  استفاده نشده و به عنوان بخشی از اثر باستانی در آمده است  . میوه  تلیک  به آن جلوه ویژه ای بخشیده است .

+ نوشته شده در  92/07/15ساعت 10:46  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
 فندق چینی بین 5 تا 10 شهریور رسما شروع می شود زمانی که از تکان دادن درخت حداقل 50 درصد فندق به زمین می زیزد ولی   در مناطقی که تولید اندک دارند مثل گرمابدشت و پایین تراز نیمه اول مرداد  فندق نارس با پوست به بازار خرده فروشیها عرضه می شود . کارهایی که بطور سنتی برای باغ فندق انجام می شود عبارتند از :

1 – فروردین جوب هارا تمیز و سنگها وآشغالهای پراکنده را از سطح باغ جمع آوری می کنند

2 – خردادماه شروع آبیاریست حدودا هفته ای یک بار تا انتهای مرداد

3 – از نیمه دوم مرداد شاخه های هرز پای درخت و شاحه های کهنه وعلفهای سطح باغ  را میبرند    (هرس )

4 – از نیمه اول شهریور فندق چینی شروع می شود وتا انتهای شهریور ادامه دارد

5 – فندق تا تا حدود اواخر مهر در انبار می ماند تا پوستش به آسانی کنده شود وآنگاه پوست آن را جدا می کنند

6 – آذر و دیماه پای درخت کود می ریزند و اگر لازم باشد ریشه های سطحی را از پای درخت با کلنگ جمع آوری می کنند .

کیاسه در شهریور بیشترین جمعیت را دارد .حدود 20 برابر. اما صبح تا غروب درب همه خانه ها قفل است و همه سرباغ .

از قدیم گفته اند وقت فندق چینی و علف بینی یه سلام ویه علیک

پنج بوله ( ۵ قلو )

هشت بوله (۸ قلو )

 بیشتر مردم در باغشان خانه دارند

 وبعضی دیگر پره دارند

خسته از فندق چینی

 

+ نوشته شده در  92/06/20ساعت 23:13  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
اینجا بام کیاسه است همسایگان عزیز حدس بزنند کجاست ؟

+ نوشته شده در  92/06/03ساعت 13:52  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 

 در بیشتر کلمات از صداهای بین فتحه وکسره وضمه استفاده می شود  . هموطنان عزیز از علمده مازندران تا رضوانشهر واشکور ودیلمان ورودبار قزوین و کوهستان های مازندران می توانند این کلمات را با کلمات مورد استفاده خودشان مقایسه کنند . البته کلمات باز هم اضافه خواهد شد .

مکان وزمان و غیره  : بیلینگه – سرماره – سره – وراور – سرجیر - سرجور – جور – جیر - بون دکه - سردکه  – کر – وراورتریشه – چر - چوره – ماواته - چاک - چور - درالک - گوده بن – روخونه - روخونه لک  – نار - سرپس - جو – دره – بیگه – تاک (زمین برامده یا مقعر ) – توکال - توکولی - توک - سو (افق) –  - شانسر – شانسردیم – چیمالیم – من تنیفی – تیرلنگه -  شپل (بیراهه اما مستقیم سرپایین  ) – لوجین - لوک  - کیل (جوی آب لوبیا وغیره) -  سیاره – پورد – ریز – اسیه - پالفه – چپر – موسرا – گاچه – پسین - دار - صف - درچه - در - در کرره - کادون – اوندیم – ایندیم - مند - مندول -   ..........

 عمل وشغل : کشبندی - وربندی – هوریک –    بون گیتن( چونه گرفتن ) -  آب میراب -  دس داره زن – گرکن شون – علف دپیچ – چاربدار – پالون دوج – خاش وگیر – مال گالش – گوسوند گالش – گاوگالش – کولوگالش - ولگ ایجن - درگززن–- ود بزن– وابیلاشکن - ورچمسن - گنسن – گردناگیتن – فلاکن – فچمسن - آلوکش – خوتن - کوناسه  – ورسان – یله دان – دومبره – ویسکین – چبلادن – ماسه زان - واگیتن  – دوشتن - فودوشتن - والیشتن - دبیشتن – هاروندن – نال گودون – وامیشتن – تشک - جون شیر - سینه آو – گرئکتن – وچردن – هرگنتن - درگنتن - واخوشتن – هکرن –  وکرن - هگیتن - هنیگیتن  – دئن – گیتن – هاشوردن - دوشورووشور  – ویگیتن – فیچین – فرتن – هئن (خرید ) - تم زئن – درجئن - دازدرجن – واکرن – رم گودون – هکتن – هگرسن – دگرسن – دراغن – فشلدن – وگاردن – دبین(برش) – هاپاتن – کونگوریشه – سینه آو – گرئدئن – گرئکتن – - واز - پیشکیلی واز – النگه – فوخوتن – دوخوتن – واز گودون – شادی شلنگ – کولاگیتن - وربندی – گرداگیتن – دس کوتوم - بچاس - فلخ فلخ -پاسن - پیراسن - دوخوس دوخوسه - دوی دوی بازی- بوخوشت - دوخوشت - بپرست  - دپرس -  هرگنت - درگنت - پیچاخورده - واز گودن - نیشتن - گردپاچه - دوزانو - بنه - بوشو - بومورد - پی بوگود -  ووسوس - ووسونن - دارموج - سرپاموج - ..........

 اشیا : کلند – کولونگ – داز – بیل – داره – درگز – چوگوش – اره – تیشه – گاجیمه – جت  - گادار – لافند – ونده – بولو  - دومه – دس کلنده – قند شکن – قندلاک – ایسکوم – نلیمکی – کاسه – پیاله – قاشق – تاس -  تینچه - گمچ - چنگال – لولون - دس آولولون  – چپی – صفه  - کولاکوت – مشماچو - شونه میک - دوک - تشی – کیل– کیلی – قوفل – تور(تبر) – قیاسه  – پالون – تنگ – پالون پشتی - زور (پهن) – نال – سینه بند – جل تنگ – رونکی – کفل پشتی -  اوسار – گولونه -  روحی  - چیری – قاودون –  قاولومه  – لله(چراغ لوله) – دوشون – ماس گوله – مرس گوله – پاوزار – چکمه – گولوش  – خویه – بیل  -  لیها - کوم - الک - غلبال - جت - گادار - گاجیمه – خرمن – کا– کولوش – پالفه بن – فل  - کیشخال – تارو – آفتاوه - تهر – مرس – بوم کو – گاره – وروند – خلات  – پایه – آجار – فیپیرچ – لور – سرج – نون – دیماشور  - لاک - قاو سینی - مجیما  – انمه – تندور (تنور)– بله گیت -  سولونگه - دس پیته - پینه – ارد – آسوم – ماشه -  کله(اجاق) – شوش (چوب گاورانی) – کولاکوت – چرک – چرده – رت –  بور - گرد - هیمه  - هیمه چوله - تلاشه - لیاره هیمه - بوسوت - نوسوت - ورک - پوسه هیمه - هیمه کولبار - دس پیته - چرده - تندورخال - تندور - دیماشور - بون - تندورسون - لاک - کولاس نون - کماچ - باریک نون - انمه - ور بومار - وییس - کرچنه - بل - خولاسوت - سولونگه - ماشه - توتوراپی - کله - دو کله - دوخوشت - پو - ورف - تکر - بورون - تارمی - شی - تووار - تله - گراچ - تله بن - تله لوک - لوک - سرسنگ - بونه سنگ - تیف - تل - شور - شیرین - پوش - کچک - کونوس گچک - ..........

گیاهان : گرکن- فندق- قیسی- سیب - حسی- زردهالی – خرماهالی – قزوینی هلو – سنگورهلو – بورهلو  – هربو - هسی - بورهلو  – خوج - گلابی  - آلبالو  -  گیلاس -  کول کوم  -  کلم –  کونوس – تلیک – میالسک – میارخ – توج – سیاهلو - کوفی - خونمارکوفی - مکابج - آشتالو - قیسی –  سرخ بادنجون (گوجه ) – سیابادنجون – بولوش – تادون - واش (علف) – جعفری – هیل – گرزنه - پلوم  – گون – دارچچ – کوسیره - منده - ریواسک - – چیچیم - مرزه – گدابنه – شلتره – کرک چره – اسب سمه – گندم واش  - عاروسه – گرزاگوشه – سوروف – چوروم – پوپه – کورموشینه – خاک سلیمه – ماس گوله – سیر – پیاز – کوماگوش – شال توس – توسومبو – کرک لنگه - ژنگ – پیییز جو – بهار جو – گندم - گندم واش – مالی (گندم نارس )– جیرینگ جیرینگه – موشین – داروینجه (صمغ) – مرجو – کگج – تلارو – تارو – گندم واش – منده – آلش – کرویه – پولوم -  راش – ا ج - ایسبی - وی – لی – تبریزدار– شرم – مازی - گیل مازی - تل مازی -  – سیاشرم – ایسبی  - ولگ – توسه – پلاخور - بور - بوله - اشکر - گوده - داروینجه - خوشکه - ..........

کوماگوش کیاسه

جانوران : ویه (موجودات زنده کوچک) – سوبول – سوبوج – ریسکه -  – ساس – دودوم – ملجه وچه - دم کولانه – زلزله – شق سوبول – کارتنگ -  مارمئن دوبود – کون سوکونه – پوتار – کلم – سویت         کلم – اجیک - وجه زنه - چچن ویه  – سرخ کلم – نماز بین – مگز – عسل مگز – سیفتال – کورمگز – خرمگز – ماسه مگز – لل – وجه زنه – بوکن ویه -   شیطونه – جند اسب -   گوگاردن -  خرکلاش – جوجار – قورباغه – کرچنگال – مار – افه  مار – جعفری مار – خاکی مار – کولوروب – کرماره – آتشی مار – تیرمار – پلنگه مار -  گرزه – گل – پیچه شال – شال – زربانوکه – لو آس – پیلا پلنگ  - وش پلنگه – فوره – قژقه – خوک   – خوک کوله – خرگوش – شوکول – ورگ – جونور(حیوان وحشی ) – ریاب – ملیجه (گنجشک ) - کول کافیس - جوملجه - جین جیره – کولکافیس – دونبلاسکن - حاج حاجه - کل خمسک -  پوشازنه – ولگه موجه - کوه ملجه - هفت رنگه  - زرد ملجه - بادکوین زنه – واشک   - کشکرت -دارتوک زنه - کوربی – وشم – زرج - کو که – رابشکن – قراقوش – دال – قراب – کلاچ – سیاکلاچ  – لوراب خوره – سگیته – جسکن – کشه – سیاسرت – شونه بسره –  دال – گیژگال – سرخ دمه – قوش – آلو – قمری – کبتر – کوربی – بیلی -  گاو - گاوگوره – کولو – دوموس  - کل دوموس – کارمیج – ورزه – کرک – کولوشکون  – سک - ملی  - توله – پیچه  - پیچه کوته – تله – جیجه – کاتک – تلاکوته – تولوم – الاغ  – درازگوش – الاغ کره – گوسوند – نرپارینه –  بز - گیاره – بزبچه – وره – توسونگال - بول بوله - بلبل -- پلنگ - کون سوکونه - ریاب - زولو -   ..........

خرکلاش کیاسه

 مربوط به انسان وحیوان : دوش کول - مچه  - وزینگه  - بالسکون - آل کش – مارمو- شله رون – چول - تس - چس - گوز - رئن - لولی - هوالولو - آل کش - چچ - مرگ ویرگه  - کشه بن - چیکال  - چیک - گیج گیله -  کتیر – دشکه - سیسه - بوک - پوزو - ففه - پوس - نینه - چکن - میزدون - کشکه - زال - خاش - چکن - کشه - گاز - کله انگشت - سپرئ - موت - مچه - پوزه - میجیک - فوکوله -  -  خیک - قلمه  - کشه – غلت – گوره – بورمه – اشماره – چیک لنگ – وژگر- وینه پره – اسکجه  - وینه لوکه - وینی - دیم  - دماغ لوکه - فرن دماغ  - دماغ زک  - وینه زک – گادار دماغ - گمچ وینی - جیک چوشم - سگ چوشم -  گاوچوشم  - فر-  سلک - آرما - چکره - متوره -  کل فه - دیم - ناک - نی نه - بئلیس کن - کله انگشت - قورتنگ - شوقوم -  دوش کل - می جیک  - زیه - سنده - رخ  - رخن – گو - چوچه  - ویزگه - جعوه - گولوخمه - ژپیر - زرچله - دغمه – دود - خول کیل - گاوزور  - کرکاگو - جیرناکتال - جورناکتال – تور- توک - پاتوکالی - پو - دیماجور - کوندیم - دومبوره - یه لنگی - پوشه - دس پوشه - پسا - پیشا - تک - پیله - واق - واقابو - آلنگ - زرچه - - مرکه - زنکه - وچه - خاخور - برار - ابرار - ادای جون - لاکو - وچه - پی یر - مار - ادایی - عمه - خال جانی - عاموجون - عام پسر - عمه پسر - پیلابابا - آجون - پی یر - مار - پیلامار - خاخور - برار - گارش - صبر - خفه - فشکس - دشکس - گولو خمه - شول - هنک (شوخی بی مزه ) - لوچا - بودون - تومون بودون -  تونووکه - زیرشلوار - قبه - جیرقده - کوله - قیش - جوروف - کش پیرهن - چلمی - لر - آزاری -  گولوخوممه -  پلنگ لیر   - الاغ ساره - سک لاو  - ریاب مورغونه - ریاب پوش - قورباغه سل - سومولدوقه -  ..........

غذا : پله - نون - جوونون - کماچ - کولاس - باریک نون - انمه نون - سرج آو - ترشه غله - باقله پله - گرکن ترشی - بادنجون کباب - بادونجون قاتوق - سبزی کوکو - مورغونه دشکن - بوپوته مورغونه - سبزی ترشی - ترپیله -کوفی - کوفی تره - هلوایی ترک - ماملکه - پیاز آو - آو غوره - هلو آوه - تره - منده پله - پنیردبیج - وابیجکه - دبیشته گوشت - گوشته قاتوق - گرکن کباب - آلوقیسی قاتوق - کلاپاچه - نون درجه با دو - دوراغ - لور - پنیر– شیر – کره – دو – کشک -  کیال - ماس - کره  - پته دو - کشک - شیر آش - جعفری آش - گندم آش - اردله آش - ببیشته گندم - هربو کول - هسی کول - کولچه نون - سیب زمینی تره - کوفی تره -     ..........

نفرین :   ترتخته سر بشورن ، نوم فکت ، ستر کافر آو بزنن ، تره آوخالیس بزنن ، جوان بمیری ، الاهی دار پرد ببی ، الاهی بشی پسا نی ، دارگردنی ریز تره دار بگیره ، هلو بن دره یدالا موسون بمیری ، اکبر موسون تره آو بوبوره ، تر داغ تشک بگیره ، جذام بگیت ، الاهی بشی ونگردی ، تر آسانه ور بنن ، تی دیوونه خدا بکنه ، کولوورکشی تله پرد ببی ، خاک تی سر ، محلی وچاکونی بلا تی سر ، ترلرده بوناگیره ، تره گوله ورندیل بگیره ، نون سوار بوبون تو پیاده ، خیرندی

غیره : چیک - پک - قق - من - وجه - آلش - قدم - مورغونه (واحد وزن ) - دوخاله - دوخاله بار - بون - سر - سربن - سرپس - آو بیگه - براور - بی سون - بنه - بوخوت - خاواشو - کوناسه - لالیم - بونازن ( آتشگیرانه ) - هچی - هچی بیچی - خوجیر - بوم - بوم کو - بوم سر - لایه - آولایه - بالون -  لوس -لیسکه - دارگم - دارلاپی-  نوم فکت - کوفتی - جزام بگیت - داغ تشک بگیت - ول (کج ) - پیته - پیتاله - دپیته - فیپیته - هلیج والیج -  قراچه - کلچیک - ماس تهر - دوشون - تال - چیری - کت - براسر - مالگه - کوروس - ولگ دار - علف دار - بز تلابن - کتره - ملاقه - پوتون - بوپوت - نوپوت - دبیشتن - مرس گوله - لولون - آفتاوه - تونگ - پلابونه - قاتوق - دونوس - نودونوس - نوشتوووس - بوشتوووس - نوخورد - بوخورد - نیارد - بیارد - بزه - نزه - بنی ویشت - ننویشت - نوشورده بو نوشوبو - نومابو - بومابو - بکلانی - نده - هده - دکلان - دکلسانه - هکره - بهی  - نهی -  ننابو - بنابو  - ندابو - بدابو - ووتون - دوتون - دوته - سق - پاچال - جفتک - دونوس - حیسابو - توار  - سنگ تله - تلاشه - تشک - تول - ترید - بال تلیف - فلخ فلخ - پاتوکالی - پیلاکوت - پسین - پوزی - پیته - براوری - سرپس - بور - بی سون - بورون - تومون بودون - بوله - ایجن - آلنگ - اشکر - آسوم- گارش - مندول - مندیل - لالیم -  ووسوس - ویسکین - زیبیل - تاروزیبیل - کبریت چوله - میجیش - خومته - ورده گوده - خیرندی - توکال - توکالی توک - توکالی توکولی -  خاکره -  .........  

 اصطلاحات  : گاودکته بازار – چوس بعداز ظهر – خوک گو – کولونی مئنی خر – یه روز در میانی    عاروس – یه لنگی – ای ورزه – سومبوسوت - خا لو خاخورزه نشناسه  - سک خو صاحابه نشناسه  - آدم وا خور جوهر بداره فوگوده جوهره باد بره  - آی گیل کوته - پیلاکوت - از پشت شیر شال کوته به عمل هه - از پشت بلبل کولکافیس به عمل هه - تی سر قسم - جونی می آبرار - جونی ادای جون - جونی می آجون - ازا داری توکه زنه - خاش والیس - گرزه واز کنه - کلاچالی گرد هواشون - فلانی کله دو کنه - او وربنده زنه - پله نوخورده - شله پله بوخورده - اونی تله پایه توک مورغونه کنه - تی وشم خونه ؟ ( اوضاع بر وقف مراده ؟ ) - هوا چورره کنه -  خبربری ملی - ورگ چرم - بالنگه قرآن خونه - ویله موج -   خاش والیس - غارکونه کونیشته کلاپشت چی خوره گرزاگوشت - بازی فوسوس -  شادی شیلنگ - خویشی هرگز خوشی نوبه -  اووقتی زوروالانی عقل - گرنه بوز سرچشمه آوخوره - همبره شاله - پیجانی لواس  -  همباره چوسه  - دم زنه - بی سک سره - ویل موج - دیلماچ - ویله سک - سکه وا روجه نافه سرگیتن      - بزبزه ینه پلوم چره - اسبه هده خر هگیته از شادی پراگیته - مره گودگوداکون نوشون دهه -  جل بجیر جل بجور -  بخور و بروج – بزن بروج – هده هگیر – زماری کله سر – نون سوار بوبون تو پیاده ..........

ادامه خواهدداشت....

 

 

+ نوشته شده در  92/06/01ساعت 10:14  توسط محمد آ قاجان زاده کیاسه | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
این وبلاگ , معرفی روستای کیاسه یکی از روستاهای معتبر اشکور(رودسر گیلان ) به عنوان روستای استادان بزرگ آهنگر ، تنها تولیدکننده سابق باروت ، جنگلهای خالص ممرز ، تولید کننده فندق ، مساحت زیاد ، تنوع طبیعی وتنوع قومی به هر علاقمند به جغرافیا ومردم شناسی ایران است .وگاها به اشکور ، آبادترین دره شمال ایران ( ازنظر حجم باغ ها و جمعیت روستایی و تنوع طبیعی ) می پردازد . نویسنده تمام نقاط کیاسه و اطراف راازلسبوگرفته تا فیروزکوه ، از ناکاخانی تا للاسکوه زیرپاگذاشته و همه مشغله های کیاسه را تجربه کرده است . نظر شخصی را بکارمی برد ومنتظر نظرات ارزشمند همه عزیزانی است که وقت گرانبهای خودراصرف خواندن وبلاگ می کنند .

پیوندهای روزانه
live chess
ap
wikipedia
ircf
varzesh3
chess
chessbomb
سلامت
modarres
achmaz
fide
نصایح بزرگان
پیش بینی هوای کیاسه
آموزش وپرورش رحیم آباد
آموزش وپرورش انزلی
prochess
blogfa
اطلاعات
yahoo
google
مرکز تقویم
پیش بینی هوای رشت
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
مهر 1393
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
مهر 1392
شهریور 1392
مرداد 1392
تیر 1392
خرداد 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
اسفند 1391
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
مهر 1391
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
پیوندها
صمدآباد(بهزاد وجواد بابایی)
ایرمحله( عیسی زاده)
ویشکی ( باقری )
دشتک ( غلامی )
روستاهای ایران
برمکوه(رمضانعلی امیری)
وربن سورتله(اسدا..سلیمی)
گیل ودیلم (فرهنگ )
اینی(خانعلی زاده )
گیلان استان زیبا(سعید)
گورج (صادقی)
پینوند ( مرادی)
سورتله ( احمدی)
ریسن (محمدجوادفتح الهی)
هراران روستایی از بم(دریجانی)
استان غرب مازندران(تنکابنی)
باغدشت (شمس الدین رجبی)
قلعه الموت (الموتی)
کیاسه روستای شهید پرور(رضا)
عقاب اشکورلامشکن(عباس زاده)
اشکورنوین(علی یعقوبی)
صدای جوانان اشکور(شمسی)
خانه سرک(بهزادمرادی)
لامشکن(آرنگ اشکوری)
دانشجوی دامپزشکی(امین)
دیماجانکش(کریمی)
برارودخورگام(مجتبی حسین پور)
آزارکی(هادی قاءمی )
اشکلک (مصطفی )
گیلان بهشت زمین (شریفی )
خبرگزاری اشکورات
جلیسه (افتخاری)
طیولا (مهدی هشیوار )
چمتوکش (هم محلی )
بالا طیولا (هم ولایتی)
ملا محله (خلیلی)
بورچاله (روح الله حسین نیا )
پینوند(اسماعیل پور)
دیار من لامشکن (عباس زاده)
سماموس (قاسمی جیردهی )
پرتال خبری اشکور (امیدرجبی )
جیرکل (فرهادکاظمی جیرکلی)
نخودتپه (حامد )
سورچان ( خرم الحسینی )
ناودره ( فاطیما )
پلام (امیرعلی )
ولنی ( جابر )
علوم تجربی(علیپور )
آسمان آبی ( باران )
صندوق خیریه برمکوه
ملامحله ( اسکندری )
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM